مدل سکوت سازمانی در حسابرسی مستقل با استفاده از روش فراترکیب

نویسندگان

1 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 دانشجوی دوره دکتری، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطب ایی، تهران، ا یران

4 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

doi
10.22034/jmaak.2025.78060.4430
چکیده

سکوت سازمانی پدیده ای دسته جمعی است که در آن مشارکت افراد در حل مسائل و مشکلات به شدت کاهش می یابد. در ادبیات حسابرسی، عدم تمایل حسابرسان به طرح موضوعات حسابرسی با حسابرسان سطوح بالاتر به عنوان سکوت حسابرسان تعریف می شود. در پژوهش حاضر سعی گردیده چارچوبی نظام‌مند برای تعیین سکوت سازمانی در حسابرسی مستقل به روش فراترکیب ارائه شود، بنابراین تحقیقات انجام شده بین سال‌های 1983 تا 2024 شامل 345 مقاله، بررسی گردید و در نهایت 93 مقاله که امتیاز لازم را کسب نموده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. یافته‌های پژوهش 138 شاخص، 14 مولفه و 4 بعد را برای تعیین سکوت سازمانی در حسابرسی مستقل ارائه نمود که در بعد ویژگی ساختاری و سازمانی 23 شاخص در 3 مؤلفه (ویژگی های سازمانی و محیطی، نظام تشویق و تنبیه و ویژگی های صنعت)، بعد عوامل فردی 48 شاخص در 4 مؤلفه (ویژگی های رفتاری کارمندان، فرهنگی، عملیاتی کارکنان و جمعیت شناختی)، بعد عوامل حسابرسی 37 شاخص در 3 مؤلفه (عوامل موقعیتی، موضوعی و زمینه ای)، بعد عوامل مدیریتی نیز 30 شاخص در 4 مؤلفه (ویژگی های رفتاری مدیران، روش های مدیریتی، باورهای تلویحی و ضمنی مدیریتی و ویژگی های انطباقی تیم مدیریت ارشد) شناسایی گردید.