مدل افزایش امید به زندگی فعال شهروندان از طریق فعالیت بدنی در کلانشهر تهران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه غیردولتی- غیرانتفاعی ایوانکی، ایوانکی، ایران

2 استاد، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 دانشیار، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

doi
10.22034/spmi.2024.437650.2563
چکیده

هدف از این پژوهش ارایه مدل افزایش امید به زندگی فعال شهروندان ازطریق فعالیت بدنی در کلان‌شهر تهران بود. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی نظام‌مند (تحلیل مضمون) انتخاب شد. جامعه مورد مطالعه پژوهش­ شامل مدیران و یا کارشناس سازمان ورزش شهرداری تهران، ادارات ورزش و جوانان تهران، مدیران و مربیان هیئت ورزش همگانی تهران، اساتید علوم ورزشی دانشگاه‌ها و مدیران حوزه مدیریت فرهنگی شهرداری تهران بودند. مصاحبه‌شوندگان به تعداد قابل کفایت، به‌صورت هدفمند و بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند (16 نفر). ابزار پژوهش شامل مصاحبه‌های اکتشافی نیمه‌ساختارمند بود که روایی آن بر اساس شایستگی عملی، اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله‌ای (باز، گزینشی و موضوعی) با رویکرد تحلیل مضمون جهت تحلیل یافته‌ها استفاده شد. بر اساس نتایج تحقیق، چارچوب مفهومی نهایی در 135 مؤلفه، 45 بعد، 14 منظر و 6 مضمون کلی شناسایی شد. مضامین کلی و منظرها به‌صورت زنجیره‌ای و مرتبط به اهم شامل ظرفیت‌سازی اکوسیستم شهری زندگی فعال، کارآمدسازی سیستم توسعه سلامت و ورزش شهری، زمینه‌یابی گرایش جامعه شهری به زندگی فعال، مناسب‌سازی توزیع شهری فرصت‌های زندگی فعال، ترویج فعالیت ­بدنی وزندگی فعال شهروندی بودند؛ بنابراین، با فراهم‌سازی زیرساخت تفریحی و فضای سبز شهری جهت انجام فعالیت بدنی شهروندان تهرانی؛ و دسترسی آسان به امکانات و تجهیزات تندرستی و ورزشی باکیفیت می‌توان درافزایش امید به زندگی فعال شهروندان تهران مؤثر واقع شد.