تأثیر 8 هفته تمرین اختیاری در محیط غنی‌سازی شده بر بیان SIRT1 و p53 در هیپوکمپ رتهای مبتلا به دیابت نوع3

نویسندگان

1 فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران ایران . تهران

2 3- استاد گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 استاد گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران، تهران، ایران

5 گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/spmi.2024.441784.2577
چکیده

بیماری دیابت نوع3 یک مدل دیابت مغزی است که به دلیل کاهش رسیدن انسولین به سلول‌های عصبی ، نوعی مقاومت انسولینی در مغز ایجاد می شود که با افزایش علایم پاتولوژیک آلزایمر و اختلال در عملکرد شناختی همراه است. پروتئین p53 در مسیرآپوپتوز و SIRT1 در مسیر بالادستیp53 نقش محافظتی در بیماری دیابت و آلزایمر دارد. همچنین فعالیت در محیط غنی شده روشی موثر در پیشگیری و درمان بیماریها می باشد لذا هدف این پژوهش تأثیر تمرین اختیاری در محیط غنی‌ شده بر بیان پروتئین‌های SIRT1 و p53 در هیپوکمپ موش‌های دیابت نوع 3 بود. 20 سر موش نژاد ویستار به 4 گروه کنترل سالم، گروه شم، گروه دیابت3 و گروه دیابت3 + تمرین اختیاری در قفس غنی شده تقسیم شدند. القای دیابت3 با تزریق استروپتوزوسین داخل بطنی وتائید مدل با آزمون رفتاری صورت گرفت. پروتکل تمرین اختیاری در قفس غنی شده شامل 5 روز در هقته و طی هشت هفته اجرا شد .پس از پایان برنامه مجدد آزمون رفتاری صورت گرفت.مقادیر SIRT1 و p53 با روش ایمونوهیستوشیمی اندازه‌گیری و داده ها با آزمون آنالیز واریانس یک‌ سویه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل گردید (05/0P<) . نتایج نشان داد تمرین اختیاری در محیط غنی‌ به کاهش معنادار پروتئینp53 و افزایش معنادارSIRT1 در بافت هیپوکمپ انجامید(05/0P<). همچنین گروه تمرین اختیاری عملکرد شناختی بهتری درآزمون رفتاری داشتند. با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد تمرین اختیاری درمحیط غنی ازطریق تغییر بیان پروتئینهای SIRT1وp53 در بهبود عملکرد شناختی و کاهش علایم پاتولوژی موش‌های دیابت3 موثر بوده است.