تغذیه از دانههای گرده پنج رز زینتی: تأثیر آن روی ویژگیهای تولیدمثلی و پارامترهای جدول زندگی کنه شکارگر Amblyseius swirskii
نویسندگان
1 گروه گیاهپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه گیاهپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/arpp.2025.20101چکیده
کنه شکارگر Amblyseius swirskii از جمله عوامل مهم کنترل بیولوژیک است. از آنجایی که گرده گیاهان مختلف تیره گلسرخیان به عنوان عاملی اثربخش در بهبود نشوونما و تولیدمثل فیتوزئیدهای شکارگر عمومی معرفی شدهاند، در این مطالعه اثر تغذیه از دانه های گرده پنج رز زینتی (رز مینیاتوری، گل محمدی، رز سفید آوالانچ، رز سفید آیس برگ و رز قرمز سامورائی) بر پارامترهای زیستی این شکارگر مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. آزمایش ها در دمای 2 ± 25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 10 ± 60 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی انجام شدند. در تیمار شاهد، کنه ها با تخم و سایر مراحل نارس کنه تارتن دولکه ای Tetranychus urticae تغذیه شدند. بر اساس نتایج، نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r) در شکارگران تغذیه شده با گرده های رز مینیاتوری (206/0 برروز) و گل محمدی (199/0 برروز) بیشتر از بقیه بود. بعد آن، در تیمارهای گرده های رز آوالانچ، سامورایی، آیس برگ و شاهد، به ترتیب 171/0، 166/0، 164/0 و 156/0 بر روز برآورد شد. با وجود مرگ ومیر 4/10 درصدی افراد نارس در تیمار گرده رز مینیاتوری، طول دوره نارس (26/6 روز) و نیز طول دوره پیش از تخم گذاری (2/1 روز) کوتاهتر بود. همچنین، زادآوری و طول دوره تخم گذاری در تیمار گرده گل محمدی (به ترتیب 38/59 تخم/ماده، 25/29 روز) و سپس رز مینیاتوری (به ترتیب 65/42 تخم/ماده، 35/24 روز) بیشتر از سایر تیمارها برآورد شد. بنابراین، تمامی دانه های گرده غذای مناسبی برای این کنه شکارگر بودند، هرچند، گرده های رز مینیاتوری و گل محمدی در مقایسه با تیمارهای دیگر، عملکرد بهتری را در رشدِ جمعیت آن نشان دادند.