تغذیه از دانه‌های گرده پنج رز زینتی: تأثیر آن روی ویژگی‌های تولیدمثلی و پارامترهای جدول زندگی کنه شکارگر Amblyseius swirskii

نویسندگان

1 گروه گیاهپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه گیاهپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/arpp.2025.20101
چکیده

کنه شکارگر Amblyseius swirskii از جمله عوامل مهم کنترل بیولوژیک است. از آن­جایی که ­گرده گیاهان مختلف تیره گلسرخیان به عنوان عاملی اثربخش در بهبود نشوونما و تولیدمثل فیتوزئیدهای شکارگر عمومی معرفی شده­اند، در این مطالعه اثر تغذیه از دانه­ های ­گرده پنج رز زینتی (رز مینیاتوری، گل­ محمدی، رز سفید آوالانچ، رز سفید آیس ­برگ و رز قرمز سامورائی) بر پارامترهای زیستی این شکارگر مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. آزمایش­ ها در دمای 2 ± 25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 10 ± 60 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی انجام شدند. در تیمار شاهد، کنه ­ها با تخم و سایر مراحل نارس کنه تارتن دولکه ­ای Tetranychus urticae تغذیه شدند. بر اساس نتایج، نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r) در شکارگران تغذیه شده با گرده­ های رز مینیاتوری (206/0 بر­روز) و گل­ محمدی (199/0 بر­روز) بیشتر از بقیه بود. بعد آن، در تیمارهای گرده ­های رز آوالانچ، سامورایی، آیس ­برگ و شاهد، به ­ترتیب 171/0، 166/0، 164/0 و 156/0 بر ­روز برآورد شد. با وجود مرگ ومیر 4/10 درصدی افراد نارس در تیمار گرده رز مینیاتوری، طول دوره نارس (26/6 روز) و نیز طول دوره پیش از تخم­ گذاری (2/1 روز) کوتاه­تر بود. همچنین، زادآوری و طول دوره تخم­ گذاری در تیمار گرده گل­ محمدی (به ترتیب 38/59 تخم/ماده، 25/29 روز) و سپس رز مینیاتوری (به ترتیب 65/42 تخم/ماده، 35/24 روز) بیشتر از سایر تیمارها برآورد شد. بنابراین، تمامی دانه­ های گرده غذای مناسبی برای این کنه­ شکارگر بودند، هرچند، گرده­ های رز مینیاتوری و گل محمدی در مقایسه با تیمارهای دیگر، عملکرد بهتری را در رشدِ جمعیت آن نشان دادند.