اثر شادکامی بر تاب‌آوری با میانجی‌گری هوش عاطفی و هوش معنوی (مورد مطالعه: خبرنگاران روزنامه‌های کثیرالانتشار تهران)

نویسندگان

1 دانشگاه سمنان

2 دانشگاه سمنان

3 وزارت علوم،تحقیقات و فناوری

4 تهران واحد پردیس البرز

doi
10.22067/pmt.v8i16.56151
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی اثر شادکامی بر تاب‌آوری خبرنگاران روزنامه‌های کثیرالانتشار تهران با در نظر گرفتن نقش میانجی هوش عاطفی و هوش معنوی انجام گرفت. از نظر روش‌شناسی، پژوهش حاضر کاربردی بوده و از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه خبرنگاران روزنامه‌های کثیرالانتشار شهر تهران تشکیل می‌دهد که جامعه‌ای نامعین بوده و با استفاده از روش نمونه‌گیری ترکیبی (طبقه‌ای متناسب و در دسترس) بر طبق فرمول کوکران 384 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده‌ها از چهار پرسشنامه استاندارد شادکامی آکسفورد، پرسشنامه هوش عاطفی شرینگ، پرسشنامه هوش معنوی کینگ و پرسشنامه تاب‌آوری کونور و دیویدسون استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل اطلاعات با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار لیزرل نشان می‌دهد که شادکامی خبرنگاران روزنامه‌های کثیرالانتشار تهران، به طور مستقیم و همچنین با میانجی‌گری متغیرهای هوش عاطفی و هوش معنوی بر تاب‌آوری خبرنگاران اثر مثبت و معناداری دارد. در این پژوهش با توجه به نتایج، به مدیران سازمان‌های رسانه‌ای و خبرنگاران پیشنهاد می‌شود با همکاری و تعامل دوسویه نسبت به ایجاد زمینه‌های شادکامی در سازمان از قبیل تمرین شاد بودن، برگزاری دوره‌های مهارت هوش عاطفی و تمرین بیشتر جهت افزایش هوش معنوی در بین خبرنگاران تلاش نموده تا بدین ترتیب تاب‌آوری آن‌ها در محیط افزایش یابد.