دربارۀ دستور خط فارسی شکسته

نویسندگان

1 عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، تهران، ایران

doi
10.22034/nf.2025.535829.1430
چکیده

مقالۀ حاضر، که صورت تکمیل‌شدۀ متن خطابۀ نگارنده است در چهارصد و هشتاد و دومین جلسۀ شورای فرهنگستان زبان و ادب فارسی (دوشنبه 21 خرداد 1403)، مشتمل بر سه بخش است: در بخش نخست، مفاهیم مقدّماتی و کلّیِ مربوط به بحث شکسته‌نویسی و دستور خط معرّفی می‌شود؛ بخش دوم بحث دربارۀ انواع صورت‌های شکستۀ فارسی است که عبارت‌اند از: «صورت‌های شکستۀ غیر فعلی»، «صورت‌های شکستۀ افعال تام»، «صورت‌های شکستۀ پی‌بستی»، و «صورت‌های شکستۀ عبارتی»؛ و بالاخره بخش سوم بحثی اجمالی است دربارۀ ضرورت درج و ویرایش صورت‌های شکسته در فرهنگ‌های فارسی.