تأثیر مکملسازی ویتامین D و تمرین تناوبی خیلی شدید بر برخی شاخصهای دستگاه التهابی (IL-1β و بتا-کاتنین) بافت قلب رتهای میانسال نر ویستار
نویسندگان
1 .استاد تمام گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استاد تمام، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/spmi.2025.393644.2443چکیده
IL-1β و بتا-کاتنین از عوامل تأثیرگذار بر التهاب و عملکردهای میوسیتهای قلبی است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تعامل مکملسازی ویتامین D و تمرین تناوبی خیلی شدید بر برخی شاخصهای دستگاه التهابی (IL-1β و بتا-کاتنین) بافت قلب رتهای میانسال نر ویستار است. در این پژوهش تجربی-توسعهای، 22 سر رت میانسال نر ویستار (12 ماهه) با میانگین وزنی 250 تا 300 گرم بهصورت تصادفی به 4 گروه 1) گروه کنترل 2) گروه ویتامین D، 3) گروه تمرین تناوبی خیلی شدید و 4) گروه فعالیت ورزشی خیلی شدید+ویتامین D تقسیم شدند. برنامه تمرین تناوبی خیلی شدید بهمدت 3 هفته، 4 روز در هفته انجام شد. ویتامین 3D به میزان روزانه 500 واحد بهازای هر کیلوگرم سه نوبت در هفته به آزمودنیها از راه گاواژ خورانده شد. تجزیه و تحلیل دادهها توسط نرمافزار SPSS نسخه 26 و سطح معنیداری 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد تعامل ویتامین D و تمرین تناوبی خیلی شدید، منجر به کاهش معنادار در بیان ژن IL-1β و افزایش معنادار در بتا-کاتنین در بافت قلب رتهای میانسال نر ویستار میشود (05/0≥p). همچنین مشخص گردید تعامل ویتامین D و تمرین تناوبی خیلی شدید، باعث افزایش معنادار میزان VO2max در رتهای میانسال نر ویستار تأثیر میشود (05/0≥p). در نهایت میتوان گفت بهدنبال انجام تمرینات تناوبی خیلی شدید و مکمل ساز ویتامین D کاهش بیان ژن IL-1β رخ داده است که انتظار میرود سطح التهاب در میوسیتهای قلبی کاهش یابد و از طرف دیگر با افزایش بتا-کاتنین، پیش بینی میشود هایپرتروفی فیزیولوژیک و چسبندگی سلولهای قلبی بهبود پیدا کند که این فرآیندهای فیزیولوژیکی به ثبات و عملکرد قلبی عروقی کمک میکند و میتواند بازده قلب را بالا ببرد.