تحلیل شاخص‌های توسعه گردشگری ورزشی در قاره آسیا (مطالعۀ تجربه کشورهای مطرح آسیایی)

نویسندگان

1 دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران،

2 گروه ورزش، میراث فرهنگی و گردشگری مرکز پژوهش های مجلس، تهران، ایران

doi
10.22034/spmi.2024.471914.2633
چکیده

گردشگری ورزشی می‌تواند اقدامات اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی را ترویج کند، توسعه را سرعت بخشد و میراث مثبت طولانی مدتی از خود به‌جای گذارد. یکی از راهکارهای مهم در توسعه گردشگری ورزشی الگو گرفتن از کشورهای پیشرو در این زمینه و بومی کردن این الگوها براساس فرهنگ ایرانی و اسلامی است. در این مطالعه بر اساس معیار برگزاری ابر رویدادهای ورزشی در آسیا -به‌عنوان یک شاخص درآمدی مهم برای کشورها- سیاست‌ها و قوانین چهار کشور چین، ژاپن، کره‌جنوبی و قطر در زمینه توسعه گردشگری ورزشی مورد تحلیل و تطبیق قرار گرفت. یافته‌های حاصل از تطبیق سیاست­ها نشان داد در همه کشورها دولت به‌واسطه قانون، مکلف به توجه و حمایت ویژه نسبت به توسعه گردشگری شده است؛ قانون مشخص در زمینه ترویج گردشگری وجود دارد؛ وجه مشخصه همه این کشورها توسعه زیرساخت‌های ورزشی است؛ در همه کشورها سازوکار ملی مشخصی وجود دارد که به‌موجب آن بخش ورزش با بخش گردشگری همکاری می‌کند؛ توجه ویژه این کشورها به ادغام فرهنگ کشور خود با ورزش بوده است؛ همه کشورها میزبان انواع رویدادهای ورزشی بین‌المللی و ملی بوده‌اند و همچنین استفاده از منابع طبیعی برای همه کشورها یک مزیت بزرگ در جذب گردشگران ایجاد کرده است. بنابراین در جهت توسعه گردشگری ورزشی راهکارهای عملیاتی به شرح زیر پیشنهاد می‌شود: توسعه زیرساخت‌های ورزشی و اختصاص بودجه ویژه؛ تدوین دستورالعمل نحوه همکاری وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با سازمان­های ورزشی توسط این وزارتخانه در جهت ترویج گردشگری ورزشی داخلی؛ برگزاری جشنواره‌های ورزش‌های میراثی مانند ورزش‌های زورخانه‌ای و چوگان در سطح محلی، ملی و منطقه‌ای؛ حمایت و گسترش فعالیت‌ها و ورزش‌های مناسب با شرایط اقلیمی؛ تدوین طرح ملی توسعه گردشگری ورزشی؛ حمایت دولت از برگزاری رویدادهای ملی و بین‌المللی.