برهمکنش فعالیت‌های بدنی و رزمی با اسطوره‌ها و آیین‌ها در بین‌النهرین باستان

نویسندگان

1 دانشیار گروه باستان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی

2 دانشجوی دکتری باستان شناسی دانشگاه محقق اردبیلی

doi
10.22059/jhss.2021.315114.473344
چکیده

فعالیت­بدنی نقش­مایۀ اکثر شواهد باستان­شناختی در بین­النهرین باستان است؛ امّا به درستی پدیدارشدن و کارکردها و ارزش­های فعالیت بدنی در کلیت فرهنگ بین­النهرین باستان شناخته نشده است. مسائل اساسی پژوهش این است که انواع فعالیت­های بدنی در چه روندی از زندگی مردم بین­النهرین باستان پدیدار شده­اند؟ و چه کارکردها و ارزش­هایی در ساختار جامعه داشته­اند؟ داده­های پژوهش به شیوه کتابخانه­ای از منابع باستان­شناسی، تاریخی و اساطیری گردآوری‌شده و با روش کیفی توصیفی­ـ­تحلیلی مطالعه شده­اند. هدف پژوهش این است که با نگرش کل­نگر به فرهنگ، انواع فعالیت­های بدنی در ساختار جامعه بین­النهرین که از دورۀ آغاز شهرنشینی تا پایان دورۀ بابل نو پدیدار شده­اند، تبیین گردند. برآیند پژوهش نشان می­دهد هر یک از فعالیت­های بدنی آیینی، رزمی و سرگرمی، انسان بین‌النهرینی را در برابر انواع آسیب­ها اعم از روانی- جسمانی محافظت نموده و زندگی و امنیت را برایش به ارمغان آورده است. فعالیت­های بدنی با قدرت و مذهب عجین­شده و اکثر فعالیت­های بدنی به جهان خدایان فرافکنی­شده و معنای فعالیت­های بدنی آیینی بر پایۀ اساطیر استوار گردیده است. اساطیر به عنوان باورهای مردمان باستان به فعالیت­های رزمی و سرگرمی پادشاه مشروعیت داده و به فعالیت­های بدنی پر اهمیت در روند زندگی انسان بین­النهرینی تأکید کرده­ و ارزش­های مشترک جامعه را نمایان کرده است.