فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: تمرینات ورزشی در مدیریت بیماری اسکلروزیس چندگانه نقش مهمی دارد. هدف مطالعه حاضر مقایسه تاثیر فعالیت ورزشی مقاومتی و استقامتی بر بیان ژن های MMP-2، MMP-9 و Timp-1 موش های مبتلا به انسفالومیلیت خودایمن تجربی (EAE) بود. روش: 24 موش ماده C57BL6 پس از آشناسازی، به چهار گروه کنترل (Con)، EAE بی تحرک (SED-EAE)، EAE با تمرین مقاومتی (RT-EAE) و EAE با تمرین استقامتی (ET-EAE) تقسیم شدند. پس از القاء EAE، تمرین مقاومتی و استقامتی به مدت 4 هفته (5 روز) انجام شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی بافت برداری انجام شد. بیان ژن MMP-9، MMP-2 و Timp-1 هیپوکمپ توسط Real-time-PCR اندازه گیری شد. داده های جمع آوری شده، توسط آزمون آنوا یک راهه در سطح (P<0.05) و آزمون تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: اثر اصلی گروه بر MMP-2، MMP-9 و Timp-1 معنادار بود (P<0.05). MMP-2 در CON کمتر از SED-EAE و RT-EAE بود (P<0.05). MMP-9 در SED-EAE و RT-EAE بیشتر از CON بود (P<0.05)، اما بین CON و ET-EAE تفاوت معناداری در MMP-2 و MMP-9 مشاهده نشد (P>0.05). SED-EAE، RT-EAE و ET-EAE تفاوت معناداری در بیان MMP-9 نداشتند (P>0.05). Timp-1 در CON از SED-EAE، RT-EAE و ET-EAE بیشتر بود (P<0.05). با وجود این بین SED-EAE، RT-EAE و ET-EAE در بیان Timp-1 تفاوتی وجود نداشت (P>0.05). نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرینات ورزشی به ویژه تمرینات استقامتی می تواند در کاهش نشانگرهای مرتبط با EAE مااند MMP-9 و MMP-2 نقش موثری داشته باشد.