جایگاه ورزش و سلامت سالمندان و افراد دارای معلولیت در قوانین و مقررات ملی و بینالمللی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/spmi.2024.429490.2551چکیده
سالمندی و معلولیت دو مسأله مهم جامعهی جهانی در قرن 21 و حق بر ورزش و سلامت جزء مهمترین حقوق سالمندان و معلولین است. هدف پژوهش حاضر ابتدا بررسی قوانین و مقررات ملی و بینالمللی در حوزة ورزش و سلامت سالمندان و معلولین بود و سپس وضعیت فعالیت بدنی در ایران و کشورهای پیشرو مقایسه شد. این مطالعه کیفی و از نوع تحلیل محتوا بود. جامعه آماری قوانین و مقررات ملی و بینالمللی مرتبط با حقوق سالمندان و معلولین و قوانین و مقررات مربوط به حق بر ورزش و سلامت بود. روش گردآوری دادهها اسنادی و کتابخانهای بود که از طریق بررسی تطبیقی مجلات علمی، پایگاههای اطلاعاتی، رجوع به سایت سازمانهای ملی و بینالمللی و جستوجوی اینترنتی انجام شد. در این پژوهش از مدل جورج بردی استفاده گردید. یافتهها نشان داد در قوانین و مقررات ملی و بینالمللی متعددی به حقوق سالمندان و معلولین که حق بر ورزش و سلامت نیز جزئی از آن است پرداخته شدهاست اما در اجرای قوانین توجه چندانی به این موضوع نشده است. مقایسه فعالیت بدنی سالمندان در کشورهای پیشرفته و ایران نیز نشان داد که کشور ایران فاقد اهداف ملی برای فعالیت بدنی سالمندان است. بنابراین ضرورت دارد سیاستگذاران تقنینی به حقوق سالمندان و معلولین توجه خاصی داشته و قوانین را طوری تصویب کنند که دارای ضمانت اجرا باشد و در صورت عدم انجام وظایف مطابق با قوانین با متخلفین برخورد گردد و با تدوین اهداف ملی فعالیت بدنی برای سالمندان و معلولین در افق برنامه اقدام جهانی فعالیت بدنی تا سال 2030 سازمان بهداشت جهانی، همراستا با کشورهای پیشرو در این مسیر گام بردارند.
