فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: تروپونین نوع آی و کراتین فسفوکیناز ام بی، از نشانگرهای شایع آسیب عضله قلبی می‌باشند. بنظر می‌رسد، انواع تمرینات مقاومتی می‌تواند تاثیرات متفاوتی را بر این نشانگرها بگذارد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر سه سیستم فعالیت مقاومتی (دراپ ست، هرم نزولی و سنتی) بر سطوح نشانگرهای آسیب عضله قلبی می‌باشد.روش تحقیق: پژوهش حاضر نیمه تجربی از نوع طرح تک گروهی و به صورت متقاطع بود. جامعه مورد مطالعه پژوهش حاضر والیبالیست-های 14 تا 16 ساله پسر شهر سبزوار بودند. از بین آن‌ها به صورت نمونه در دسترس تعداد 15 نفر انتخاب و مورد آزمایش قرار گرفتند. مدل تحقیق از نوع سری‌های زمانی (شامل سه سری زمانی فعالیت، در سه سیستم مقاومتی با فاصلۀ یک هفته) با اندازه‌گیری مکرر بود؛ به این شکل که، از آزمودنی‌ها در روز آزمون پس از تست وزن، قد و همچنین اندازه گیری یک تکرار بیشینه، اولین مرحله خون‌گیری انجام گرفت. هر 15 نفر در سه شرایط آزمایشی دراپ ست، هرم نزولی و سنتی در سه هفته مجزا با استراحت یک هفته ای قرار گرفتند و در نهایت پس از هر جلسه فعالیت مقاومتی خون‌گیری از آزمودنی‌ها به عمل آمد. نمونه‌های خونی بلافاصله فریز و به آزمایشگاه انتقال داده شد و در آنجا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. داده‌ها با استفاده تحلیل واریانس با اندازه گیری‌های مکرر با خطای 05/0 بررسی شدند.یافته‌ها: پژوهش حاضر نشان داد، که در بین سیستم‌های فعالیت مقاومتی مورد استفاده در این طرح، سیستم دراپ ست بر اساس شدت مورد نیاز بر سطوح نشانگرهای آسیب قلبی تروپونین نوع آی (005/0p=) و کراتین فسفوکیناز ام بی (024/0p=) در آزمودنی ها افزایش معنی‌داری دارند، اما دو سیستم دیگر یعنی هرم نزولی و سنتی بر نشانگرهای آسیب عضله قلبی تاثیر معنی‌داری نداشتند.نتیجه‌گیری: بر اساس یافته های این پژوهش به نظر می رسد، سیستم تمرین مقاومتی دراپ ست با توجه به شدت بالاتر منجر به افزایش معنادار در مقادیر نشانگرهای آسیب عضله قلبی می شود.