اثرات تغذیه و سن بر روی خصوصیات الیاف بز کرکی رائینی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
2 گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریز
3 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریز
4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: در این مطالعه به بررسی اثرات سطح تغذیه و سن بر روی رشد الیاف بز رائینی با استفاده از روشهای بافت شناسی پرداخته شده است.روش کار:برای این منظور 24 رأس بز رائینی از شهرستان بافت تهیه شد. حیوانات به چهار گروه تغذیهای تقسیم شدند. الف- 7/0 احتیاجات تغذیهای (M 7/0) ب- در حد احتیاجات تغذیهای (M) ج- 4/1 احتیاجات تغذیهای (M4/1) د- 8/1 احتیاجات تغذیهای (M8/1). برای اندازه گیری قطر الیاف از روش میکروپروژکسیون استفاده شد. جهت مطالعه پراکندگی فولیکولهای مو در روی پوست، از ناحیه میانیِ سمت چپ، بیوپسی گرفته شد. سپس بلوکهای پارافینی به روش معمول بافت شناسی تهیه شدند. سپس مقاطع بافت شناسی تهیه شده با استفاده از رنگ آمیزی ساک پیک رنگآمیری شدند.. نتایج: اثر سطح تغذیه و سن بر روی میزان رشد الیاف در واحد سطح، درصد فعالیت فولیکولهای ثانویه، طول الیاف کشمیر و درصد الیاف کشمیر معنی دار نبود. در نمونههای الیاف شهریور ماه، میانگین قطر کشمیر گروه M 7/0به طور معنیداری کمتر از گروههای(1/8M ,1/4M ,M ) دیگر بود. افزایش سطح تغذیه بیشتر از حد نگهداری، باعث افزایش مقدار کشمیر تولیدی نشد. میانگین قطر کشمیر در خرداد ماه افزایش معنیداری نسبت به ماه قبل نشان داد . بیشترین مقدار الیاف تولیدی در واحد سطح به ماههای خرداد و تیرتعلق داشت. نسبت فولیکولهای ثانویه به اولیه در این تحقیق 6/12محاسبه گردید. نتیجهگیری نهایی: نتایج حاصل از این بررسی به طور کلی نشان داد که پرورش بزهای کرکی رائینی در اقلیم استان اذربایجان شرقی نمیتواند باعث ایجاد تغییرات اساسی در قطر و طول کشمیر در مقایسه با بزهای کرکی رائینی استان کرمان شود.