مقایسه اثر تمرینات پلایومتریک همراه با مصرف مکمل ویتامین D بر برخی شاخص‌های آمادگی و عملکرد ویژه جسمانی دختران ژیمناست کار

نویسندگان

1 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

2 ، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

3 فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

4 فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.

doi
10.22034/spmi.2025.504736.2714
چکیده

. مواد و روش‌ها: بدین منظور،30 ورزشکار ژیمناستیک کار دختر 15-12 سال که به صورت هدفمند انتخاب شدند در تحقیق شرکت کردند و به طور تصادفی به دو گروه تمرینی پلایومتریک با و بدون مصرف مکمل ویتامین D (در هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرینی پلایومتریک همراه با مصرف مکمل ویتامین D هفته‌ای یک‌بار کپسول ویتامین D با دوز5000 Iu مصرف کردند و گروه دیگر از دارونما استفاده کردند. تمرینات در شش هفته و هر هفته سه جلسه به مدت 90 دقیقه اجرا شد. پیش‌آزمون و پس‌آزمون‌ شامل آزمون‌های چابکی، انعطاف‌پذیری، توان کل بدن، توان عضلانی بالاتنه ، توان عضلانی پایین‌تنه، توان بی‌هوازی ویژه، توان انفجاری، آزمون عملکردی سه گانه وآزمون عملکرد ویژه GOT ژیمناستیک کاران بود. داده‌ها از طریق آزمون آنالیز واریانس با اندازه‌گیری مکرر تجزیه و تحلیل شد (P<0.05).یافته ها: ویتامین D تنها در شاخص‌های انعطاف‌پذیری و توان عضلانی پایین‌تنه بهبود معناداری نسبت به گروه تمرینات پلایومتریک به تنهایی نشان داد. در بهبود سایر شاخص‌های آمادگی جسمانی (چابکی، توان کل بدن، توان عضلانی بالاتنه، توان بی‌هوازی ویژه، توان انفجاری) و عملکردی (آزمون عملکردی سه‌گانه، آزمون عملکردی (GOT)) بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد.