تحلیل پویایی عناصر غذایی لاشبرگ در تودههای خالص و آمیختۀ راش و ممرز (دارابکلای مازندران)
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان
2 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
3
4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
doi
10.22034/ijf.2022.303371.1804چکیده
پویایی عناصر غذایی و بازگشت آنها به خاک از طریق لاشبرگ، از مهمترین مسیرهای چرخۀ عناصر غذایی در بومسازگان جنگلی است. تحقیق حاضر با هدف ارزیابی پویایی عناصر غذایی در تودههای خالص راش ( Fagus orientalis Lipsky)، خالص ممرز ( Carpinus betul us L . ) و آمیختۀ راش- ممرز در جنگل آموزشی- پژوهشی دارابکلای ساری انجام گرفت. به این منظور در هر توده ده قطعه نمونۀ 1000 متر مربعی بهصورت تصادفی اجرا و با برداشت قطر و ارتفاع درختان، آمارههای توصیفی تودههای مدنظر تعیین شد. سپس تلههای لاشبرگ با ابعاد 50 × 50 سانتیمتر برای اندازهگیری مقدار لاشهریزی در واحد سطح و کیسههای لاشبرگ با ابعاد 20×20 سانتیمتری (با روزنۀ دو میلیمتری) با ده تکرار در تودهها بهمدت 360 روز نصب و در فواصل زمانی 60، 120، 180، 240، 300 و 360 روز غلظت عناصر نیتروژن، کربن، فسفر و پتاسیم لاشبرگهای کیسهها اندازهگیری شد. براساس نتایج بیشترین لاشهریزی برگ با 1817 کیلوگرم در هکتار مربوط به ماههای آبان و آذر در تودۀ راش بود. بیشترین ورودی عناصر تحت بررسی مربوط به تودۀ خالص ممرز بود. روند پویایی عناصر فسفر، پتاسیم و کربن در تودههای خالص و آمیخته، کاهنده با افزایش جزئی در انتهای دوره و در مورد نیتروژن افزاینده با کاهش در انتهای دوره بود. پویایی عناصر در تودۀ آمیخته نوسان بیشتری نسبت به تودههای خالص نشان داد. همچنین مشخص شد که روزهای 200 تا 300 پس از ریزش لاشبرگ محدودۀ زمانی مهمی در تغییرات اساسی روند پویایی عناصر غذایی لاشبرگ محسوب میشود.