الگوی بهینه مدیریت ریسک پذیری حسابرس با استفاده از معادلات ساختاری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
3 استادیار گروه حسابداری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
doi
10.22034/jmaak.2025.24140چکیده
در پژوهش حاضر به ارائه الگوی بهینه مدیریت ریسک پذیری حسابرس با استفاده از معادلات ساختاری پرداخته شده است پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی در حوزه پژوهش های کاربردی می باشد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با 48 گویه می باشد. جامعه مورد بررسی در این پژوهش حسابرسان عضو جامعه حسابداران رسمی ایران می باشند که با استفاده از جدول مورگان تعداد 125 نفر انتخاب شدند. در راستای هدف پژوهش، فرضیات تدوین شد و مورد آزمون قرار گرفت. فرضیات پژوهش با استفاده از نرم افزارهای PLS و SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. براساس نتایج به دست آمده حاصل از تجزیه و تحلیل فرضیات پژوهش نشان میدهد که تجربه حرفه ای، دانش تخصصی، عوامل روان شناختی، اخلاق حرفه ای، نظارت نهادهای ناظر، رهبری، کار تیمی، همکاری، جامعه ذینفعان، پیچیدگی کار، رضایت درونی حسابرس، فشار ذینفعان، فشار زمانی، انگیزه و منافع شخصی، رفتار فرصت طلبانه ساختار فرهنگی، توان توجیه کنندگی بر ریسک پذیری حسابرس تاثیر مثبت و معناداری دارد.