جمهوری اسلامی ایران و عراق نوین: تبیینی بر کاربرد قدرت نرم در عراق نوین درراستای تحقق ارزش‌های انقلاب اسلامی

نویسندگان

1 . استادیار علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس

2 کارشناس ارشد روابط بین¬الملل دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22070/iws.2012.72
چکیده

امروزه به­ویژه با توجه به تحول­های جهان اسلام، نزدیکی جوامع مسلمان به­مثابه ضرورتی تعیین­کننده در عرصه بین­المللی احساس­می­شود؛ این در حالی است که قدرت نرم به­مثابه چهره­ای جدید از اِعمال قدرت در سطح بین­المللی مطرح می­شود که با تأکید بر بنیان­های ناملموس قدرت، بیانگر لزوم به­کارگیری شیوه­هایی مقبول و درعین­حال، مشروع­تر در جهت حصول به اهداف در حوزه سیاست خارجی است و کار ویژه اصلی آن شکل­دهی ترجیح­های دیگران بوده، دارای منابعی مانند دین و فرهنگ، ارزش­های سیاسی و سیاست خارجی است. در فضای دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی ایران می­تواند با درنظرگرفتن اهداف ارزشی خود درخصوص سایر جوامع اسلامی از منابع قدرت نرم بهره­گیری­کند و با توجه به نقش و جایگاه استراتژیک عراق در جهان اسلام و وجود اشتراک­های عدیده­اش، بیش از سایر جوامع اسلامی می­تواند مورد توجه ایران قرارگیرد؛ در این ارتباط، این نوشتار، باورمند است که به دلیل وجود منابع متعدد قدرت نرم ایران در عراق به­کارگیری و مدیریت صحیح آنها دستاوردهایی مثبت و پایدار را برای تحقق ارزش­های اسلامی انقلاب ایران در­بر­خواهدداشت و به بهترین، مشروع­ترین و درعین­حال، پایدارترین شکل ممکن، تأمین­کننده اهداف مورد نظر خواهدبود؛ در این ارتباط، مسئله این پژوهش، شناخت منابع قدرت نرم ایران در عراق نوین است که می­تواند زمینه­ای برای تحقق ارزش­های متعالی انقلاب در جهان اسلام باشد