نگاه به غرب در سیاست خارجی ترکیه در دوران حزب عدالت و توسعه (2012 -2002)
نویسندگان
1 استادیار پژوهشگاه علوم انسانی جهاد دانشگاهی تهران
2 مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی کنگان و دانشگاه آزاد اسلامی بندر دیر، کارشناس ارشد روابط بین¬الملل
3 مدرس دانشگاه آزاد اسلامی کمیجان، کارشناس ارشد علوم سیاسی
doi
10.22070/iws.2012.60چکیده
ترکیه به عنوان یک کشور مسلمان، همواره تلاش زیادی را بهکارگرفته است تا بتواند در عرصههای داخلی و خارجی، جایگاه خود را ارتقاء بخشد. دولتمردان این کشور با تأکید بر این نکته که سیاست خارجی ادامه سیاست داخلی است، راههای گوناگونی را آزموده تا بتوانند وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور خود را بهبود بخشند. البته آنها در چند دهه گذشته بهتدریج توانسته اند به اهداف خود دستیافته و شرایط اقتصادی و سرمایهگذاری های مناسبی را نسبت به دهه 1970 تجربه کنند. به قدرت رسیدن اسلامگرایان (حزب عدالت و توسعه) در سال 2002، گفتمان سیاست خارجی این کشور را تغییر داد. در سالهای پس از به قدرترسیدن حزب عدالت و توسعه و با به کارگیری نظریه عمق استراتژیک احمد داوود اوغلو معمار ترکیه نوین، راهبرد استراتژیک سیاست خارجی این کشور تغییر کرد. حزب عدالت و توسعه به رهبری اردوغان کوشید وارد اتحادیه اروپا شود و اکنون سیاستهای منطقهای و فرامنطقهای حزب حاکم عدالت و توسعه در راستای همگرایی با شرایط عضویت در اتحادیه اروپا قرار گرفته است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بهرهمندی از منابع کتابخانهای و اینترنتی این موضوع را بررسی میکند.
