The effect of pioglitazone on performance and plasma lipids of post-peak female broiler breeders

نویسندگان

1 Department of Animal Science, College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran

2 Department of Animal Science, College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran.

3 Department of Animal Science, College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran.

doi
چکیده

مقدمه: تجمع زیادی تری­گلیسرید و اسیدهای چرب در سلول­های غیر چربی منجر به مسمومیت چربی، عملکرد ناقص سلولی و مرگ سلولی می­شود. گرچه محدودیت خوراکی یک ابزار مدیریتی عملی و کارآمد برای پیشگیری از چاقی در مرغ­های مادر است، با این وجود بعد از اوج تولید مرغ­ها تمایل به افزایش وزن دارند. مسمومیت چربی در سلول­های کبدی و سلول­های فولیکولی مرغ­های تخمگذار می­تواند باعث عملکرد ناقص کبد، ناهنجاری­های تخمدانی و نهایتاً کاهش تولید تخم­مرغ شود. هدف: این مطالعه برای تعیین اثر پیوگلیتازون روی تولید تخم­مرغ و فراسنجه­های خونی مرغ­های مادر گوشتی انجام شد. مواد و روش­ها: بنابراین، 40 پرنده از سن 45 تا 51 هفتگی به طور تصادفی به چهار گروه تیماری تقسیم شدند و جیره پایه­ای که سطوح مختلف پیوگلیتازون (0، 10، 20 و 40 میلی­گرم/پرنده/روز) را داشت به مرغ­ها تغذیه شد. نتایج: نتایج نشان داد که سطوح 20 و 40 میلی­گرم، تولید و کیفیت تخم­مرغ را بهبود می­بخشد (05/0p <). از لحاظ لیپیدهای پلاسمایی، پیوگلیتازون در سطوح 20 و 40 میلی­گرم اثرات هایپولیپمیک داشت و توانست غلظت گلوکز، تری­گلیسرید، لیپوپروتئین کم چکال و کلسترول را کاهش دهد (05/0p <). همچنین، فعالیت آنزیم­های کبدی (معیاری از سلامت کبد) نیز در مرغ­های دریافت کننده 20 و 40 میلی­گرم پیوگلیتازون بهبود یافت (05/0p <). علاوه بر این، مشاهدات کالبدشکافی نشان داد که وزن کبد و چربی شکمی به طور معنی­داری با افزودن 20 و 40 میلی­گرم پیوگلیتازون به جیره هر مرغ کاهش می­یابد (05/0p <). نتیجه­گیری نهایی: براساس نتایج این پژوهش، پیوگلیتازون در سطوح 20 و 40 میلی­گرم/پرنده/روز از طریق کم کردن لیپیدهای پلاسما، می­تواند عملکرد مرغ­های مادر را پس از اوج تولید بهبود بخشد.