اندازهگیری و تجزیه رشد بهرهوری کل عوامل تولید در صنعت گاوداریهای شیری ایران
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز
2 گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز
3 گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز
4 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: امروزه بهبود بهرهوری به عنوان بهترین و کارآمدترین روش دستیابی به رشد اقتصادی با توجه به کمیابی منابع تولیدی مطرح است. مدیریت بهرهوری مستلزم شناخت اجزاء و تحلیل تغییرات آن در پروسه توسعه است. هدف: مطالعه حاضر با هدف اندازهگیری و تجزیه روند تغییرات بهرهوری گاوداریهای شیری صنعتی صورت گرفت. روش کار: این مطالعه با استفاده از روش تحلیل پوششی دادهها و شاخص هیکس مورستین به محاسبه و تجزیه بهرهوری کل عوامل تولید میپردازد. آمار و اطلاعات مورد استفاده تحقیق از نتایج طرح آمارگیری نمونهای گاوداریهای صنعتی استانهای کشور طی سالهای 92-1369 جمعآوری گردید. نتایج: نتایج نشان داد که در طی دوره 75-1369 شاخص رشد قیمت ستاده به رشد قیمت نهاده (TT) نسبت به سال پایه (1369) حدود 86 درصد افزایش یافته که این دوره با کاهش شاخص بهرهوری کل عوامل تولید ((TFP به میزان 15 درصد همراه بوده است. بررسی شاخص TFP نیز حاکی از آن است که شاخص مذکور ابتدا سیر نزولی و سپس سیر صعودی داشته است و علیرغم نوسانات موجود در طی دوره زمانی 92-1369، به طور متوسط نسبت به سال پایه حدود 15 درصد افزایش یافته است. کارایی بهرهوری کل عوامل تولید (TFPE) از سال 1369 تا سال 1392 روند کاهشی داشته و از 521/0 در سال 1369 به 248/0 در سال 1392 کاهش یافته است. همچنین ارزیابی و تحلیل منابع تغییرات TFP نشان داد که در دههی 1370 مهمترین جزء تغییرات TFP، کارایی مقیاس پسماند ستادهگرا (ROSE) و در طی نیمه دوم دوره مطالعه، تغییرات تکنولوژی به عنوان یکی از اصلیترین عناصر تغییرات TFP گاوداریهای شیری صنعتی کشور محسوب میشود. نتیجهگیری نهایی: همین امر نشان می دهد که برای افزایش بهره وری، بایستی توجه به ترویج تکنولوژی مد نظر قرار گیرد تا بتواند در فرآیند تولید ثمربخش باشد. در مجموع توسعه و ترویج نمادهای تکنولوژی از جمله گاوهای اصلاح نژاد شده، خدمات تلقیح مصنوعی و انتقال جنین و همچنین افزایش مقیاس تولید از طریق اعمال سیاستهای تشویقی و حمایت از واحدهای تولیدی بزرگ میتواند به ارتقاء بهرهوری عوامل تولیدی منجر شود.