فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده زمینه مطالعاتی:  افزودن برخی ترکیبات به جیره نشخوارکنندگان می­تواند تولید متان را در شکمبه کاهش دهد. هدف: هدف از انجام این آزمایش بررسی اثر فرآورده­های انار (روغن خالص انار و پودر پوست انار) بر تولید گاز متان شکمبه­ای تحت شرایط برون­تنی بود. روش کار: سوبسترای خوراکی پایه حاوی مخلوطی از یونجه خشک و کنسانتره بود که با نسبت 60 به 40 با هم مخلوط شدند. در آزمایش اول روغن انار به میزان 2، 4 و 6 درصد ماده خشک سوبسترا و در آزمایش دوم پودر پوست انار به میزان 5/2، 5 و 7 درصد ماده خشک سوبسترا به محیط کشت اضافه شد. تخمیر آزمایشگاهی با استفاده از مایع شکمبه و محیط کشت بی­هوازی (منک و استینگاس 1988) در بطری­های با حجم 120 میلی لیتر انجام گردید. محیط کشت بی­هوازی (30 میلی لیتر) و ماده تلقیحی (10 میلی لیتر) درون هر بطری 120 میلی لیتری حاوی 200 میلی گرم سوبسترای خوراکی پایه ریخته شد. میزان تولید گاز در ساعت­های 2، 4، 6، 8، 12، 16، 24، 48، 72 و 96 و میزان گاز دی اکسید کربن و متان پس از 24 ساعت انکوباسیون تعیین گردید و داده­ها با نرم افزار آماری SAS و با رویه GLM در قالب طرح کامل تصادفی آنالیز شد. نتایج: نتایج آزمایش اول نشان داد استفاده از روغن انار میزان تولید گاز شکمبه­ای را در ساعت­های مختلف  تحت تاثیر قرار نداد و فراسنجه­های هضم، انرژِی قابل متابولیسم و قابلیت هضم ماده آلی نیز تحت تاثیر تیمارهای مختلف قرار نگرفت.  استفاده از 6 درصد روغن انار میزان تولید متان را بطور معنی­داری کاهش داد (05/0p <) در حالی که مقادیر کمتر آن تاثیر معنی­داری بر تولید گاز متان نداشت. در آزمایش دوم استفاده از پودر پوست انار به میزان 5 و 5/7 درصد ماده خشک مقدار گاز تولیدی شکمبه را  در ساعت­های 48، 72 و 96 انکوباسیون بطور معنی­داری کاهش داد. همچنین درصد گاز متان تیمارهای حاوی پوست انار در مقایسه با تیمار شاهد بطور معنی­داری کاهش یافت (05/0p <) اما تولید متان بین تیمارهای حاوی غلظت­های مختلف پوست انار تفاوتی نداشت. نتیجه­گیری نهایی: با توجه به نتایج حاصله افزودن فرآورده­های فرعی انار می­تواند تولید گاز متان و اتلاف انرژی را تا حد زیادی در شکمبه کاهش دهد.