مقایسه اقتصادی روش مرسوم پروار با تغذیه خزشی در بره های نر افشاری

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان

2 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان

3 بخش تحقیقات علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان زنجان

4 بخش تحقیقات گیاهپزشکی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی

5 بخش تحقیقات علوم دامی,مرکزتحقیقات و آموزش کشاورزی ومنابع طبیعی استان زنجان,سازمان تحقیقات,آموزش و ترویج کشاورزی, زنجان, ایران.

6 بخش تحقیقات تغذیه و فیزیولوژی مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی

7 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان

8 گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زنجان

doi
چکیده

زمینه مطالعاتی: پرواربندان بره به‌علت عدم اطلاع از روش مناسب پروار، سود کمتری دریافت می‌کنند همان طور که در پرورش جوجه های گوشتی مرسوم است جیره پیش دان حاوی پروتئین وانرژی زیاد به جوجه های تازه تفریخ شده اختصاص می‌یابد و هرساله از تعداد فاصله بین روز تفریخ و کشتار کاسته می‌شود، لذا همین روش می‌تواند در بره های تازه متولد شده با دریافت خوراک خزشی مورد آزمون قرارگیرد. هدف: انتخاب روش مناسب پروار و رساندن بره‌ها به وزن کشتار در حداقل زمان ممکن، کاهش هزینه پرورش دام و خروج دام اضافی از مرتع بود. روشکار: 51 راس بره نر افشاری از بدو تولد در قالب طرح کاملا تصادفی نا متعادل به 4 تیمار شامل تیمار اول: شیرمادر+ یونجه+ مرتع (شاهد مرسوم بدون پروار بصورت پرورش نیمه متمرکز یا CONT-UF)، تیمار دوم: شیر مادر+ یونجه+ مرتع سپس دریافت جیره پرواری (شاهد مرسوم پرواربندی شده بصورت پرورش نیمه متمرکز یا CONT-F)، تیمار سوم: شیر مادر+ تغذیه خزشی (حاوی پروتئین قابل‌متابولیسم زیاد بصورت پرورش متمرکز یا HMP) و تیمار چهارم: شیر مادر+ تغذیه خزشی (حاوی پروتئین قابل‌متابولیسم کم اما دارای لیزین و متیونین محافظت شده شکمبه ای بصورت پرورش متمرکز یا LMP+LMRP) اختصاص یافتند. نتایج: اثر تغذیه خزشی بر افزایش وزن روزانه بره‌ها معنی دار بود (0001/0=P). مقدار ماده خشک مصرفی بین تیمارهای آزمایشی معنی‌دار و بیشترین آن مربوط به تیمار CONT-F بود (0001/0=P). ضریب تبدیل غذایی در تیمار های شاهد به‌طور معنی‌دار افزایش و بیش ترین ضریب تبدیل غذایی در تیمار CONT-F بود(0001/0=P). بازده لاشه در تیمار CONT-UF کاهش معنی دار یافت(0001/0=P). بیشترین سود در تیمار LMP+LMRP وجود داشت و زیان در تیمار CONT-F مشاهده شد (0001/0=P). نتیجه گیری نهایی: بر اساس محاسبات اقتصادی، تیمار LMP+LMRP روش بهتری برای پروار بندی بره تشخیص داده شد.

کلیدواژه‌ها