فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: ذخیره انجمادی سلول­ها و بافت­ها در یک وضعیت دمایی باعث ایجاد وقفه موقت در فعالیت­های حیاتی آن‌ها می­شود. فرآیند انجماد اسپرم، فاکتورهای غشائی ازجمله سیالیّت، نفوذ­پذیری و ترکیبات لیپیدی را تحت تأثیر قرار داده و منجر به کاهش توانایی باروری اسپرم می­شود. هدف: این آزمایش به‌منظوربررسی اثر افزودن سطوح مختلف اسید­آمینه ال-سیستئین (صفر، 5/2، 5 و 5/7 میلی­مولار) به رقیق­کننده منی در نگهداری طولانی‌مدت اسپرم منجمد خروس انجام گرفت. روش کار: در این طرح از 8 قطعه خروس نژاد راس با سن 30 هفتگی استفاده شد. اسپرم گیری دو بار در هفته از طریق مالش پشتی-شکمی انجام گرفت. پس از انتقال نمونه­های منی به آزمایشگاه و ارزیابی اولیه، نمونه­های استاندارد (حداقل 75 درصد اسپرم متحرک، 80 درصد اسپرم زنده و حداکثر 10 درصد اسپرم ناهنجار) باهم مخلوط شده و پس از رقیق­سازی با تیمار­های موردنظر، پایوت­های حاوی اسپرم با روش انجماد دومرحله‌ای منجمد و داخل نیتروژن مایع نگهداری شد و سپس با استفاده از نرم­افزار کاسا فراسنجه­های موردنظر اندازه­گیری شدند. برای بررسی اثر سیستئین در ماندگاری اسپرم خروس (به مدت یک ماه) ارزیابی نمونه‌ها دو بار و بافاصله 15 روز انجام گرفت. نتایج: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که عملکرد اسپرم در روز 30 نسبت به‌روز 15 کاهش یافت. همچنین رقیق­کننده­های حاوی 5/2 میلی­مولار سیستئین بهترین عملکرد را ازنظر درصد زنده­مانی، تحرک کلی و پیش­رونده در بین سایر تیمارها و گروه کنترل داشتند و تفاوت معنی­داری مشاهده شد (05/0>P). در بین سطوح مختلف آمینواسید سیستئین، سطح 5 میلی­مولار بهترین عملکرد را ازلحاظ سلامت و یکپارچگی غشاء اسپرم داشت. سطح 5/7 میلی­مولار سیستئین کمترین درصد ناهنجاری را داشت. نتیجه­گیری نهایی: نتایج حاصل از این مطالعه پیشنهاد می­کند که سیستئین موجب بهبود کیفیت منی منجمد خروس می­شود و می­توان اسپرم خروس را با استفاده از سیستئین به مدت طولانی­تری منجمد و نگهداری کرد.