تأثیرهشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح پلاسمایی عامل رشد فیبروبلاست 21، میوستاتین و برخی شاخصهای سیستم ایمنی در بیماران بهبود یافته کووید 19
نویسندگان
1 گروه عمومی و علوم پایه، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر. ایران
2 مرکز تحقیقات آلایندههای محیطی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایران.
doi
10.22034/spmi.2024.199790چکیده
چکیدهاخیراً انجام فعالیت های ورزشی منظم به واسطه ترشح مایوکاین ها به عنوان یک راهکار غیر تهاجمی مناسب جهت بازتوانی، کنترل عوارض و پیامد های مرتبط با کووید-19 مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی اثر تمرینات هوازی بر سطوح پلاسمایی عامل رشد فیبروبلاست 21، میوستاتین و برخی شاخصهای سیستم ایمنی در بیماران بهبود یافته کووید 19 بود. بدین منظور 24 نفر به صورت داوطلبانه انتخاب و به شکل تصادفی ساده در دو گروه تجربی ( 12نفر) و کنترل (12 نفر) قرار گرفتند. برنامه تمرین هوازی شامل هشت هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه 40 تا 60 دقیقه با شدتی معادل 60 تا 80 درصد حداکثر ضربان قلب بود. سطوح پلاسمایی FGF21، میوستاتین و برخی شاخص های ایمنی (قبل و 48 ساعت بعداز پروتکل) اندازهگیری شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری کوواریانس (آنکوا) در سطح (05/0>P) تجریه و تحلیل شد.نتایج نشان داد که تمرین هوازی منجر به افزایش معنادار سطوح پلاسمایی FGF21 (001/0=P) و کاهش معنادار سطوح پلاسمایی میوستاتین (037/0=P) در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل شد. با در نظر گرفتن تغییرات حجم پلاسما، تعداد لنفوسیتها افزایش معناداری (028/0=P) اما تعداد نوتروفیلها تغییر معناداری نشان نداد (33/0=P).با توجه به نتایج این پژوهش، به نظر می رسد هشت هفته تمرین هوازی بواسطه افزایش مقادیر FGF21 و کاهش مقادیر میوستاتین می تواند در بازتوانی عضلانی و بهبود آمادگی جسمانی بیماران بهبود یافته از کووید-19 مؤثر باشد.