ساخت و اعتباریابی مقیاس رهبری اخلاقی پایدار در نظام آموزش عالی ایران

نویسندگان

1 استاد، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، ایران

2 دکتری مدیریت آموزشی، آموزش و پرورش فارس و مدرس دانشگاه فرهنگیان، شیراز، ایران

doi
10.61838/KMAN.IRPHE.31.1.2
چکیده

رهبران آموزش عالی نقش مهمی در ترویج اخلاق و توسعه پایدار در جامعه دارند، از این رو از آن‌ها انتظار می‏ رود که به «رهبری اخلاقی پایدار» بپردازند. رهبری اخلاقی و رهبری پایداری مفاهیمی در هم تنیده هستند که برای رسیدن به موفقیت و پایداری ضروری ‏اند. هدف از پژوهش حاضر ساخت و اعتباریابی مقیاسی برای سنجش رهبری اخلاقی پایدار در نظام آموزش عالی ایران بود. به همین منظور مبانی نظری و پیشینه پژوهش‏ های داخلی و خارجی در حوزه رهبری اخلاقی و رهبری پایدار با رویکرد شش مرحله ‏ای مرور سیستماتیک پیشینه بررسی و بر مبنای آن شایستگی ‏ها، کارکرد‏ها و پیامدهای رهبری اخلاقی پایدار استخراج و ابزاری برای آن طراحی شد. در مرحله بعد این ابزار در میان 334 نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه شیراز و دانشگاه صنعتی که با روش نمونه‏ گیری تصادفی طبقه‏ ای انتخاب شده بودند، اجرا شد. اعتبار محتوایی سازه ابزار با استفاده از تحلیل گویه و تحلیل عامل تأییدی مرتبه اول و دوم و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ سنجیده شد. نتایج اعتباریابی نشان داد که مقیاس رهبری اخلاقی پایدار دارای برازش مناسب بود. در متغیر رهبری اخلاقی پایدار، شایستگی ‏ها، کارکردها و پیامدها با بار عاملی (94/0)، (98/0) و (95/0) تبیین‏ کننده‏ معنی‏ دار این متغیر بودند و به این ترتیب روایی آن‌ها تأیید ‏شد. سایر نتایج نیز حاکی از روایی و پایایی این مقیاس بود. مقیاس رهبری اخلاقی پایدار می ‏تواند ابزاری معتبر برای ارزیابی میزان جهت‏گیری مدیران دانشگاه به ابعاد اخلاقی و توسعه پایدار به طور همزمان باشد.