ساخت و اعتباریابی مقیاس رهبری اخلاقی پایدار در نظام آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 استاد، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، ایران
2 دکتری مدیریت آموزشی، آموزش و پرورش فارس و مدرس دانشگاه فرهنگیان، شیراز، ایران
doi
10.61838/KMAN.IRPHE.31.1.2چکیده
رهبران آموزش عالی نقش مهمی در ترویج اخلاق و توسعه پایدار در جامعه دارند، از این رو از آنها انتظار می رود که به «رهبری اخلاقی پایدار» بپردازند. رهبری اخلاقی و رهبری پایداری مفاهیمی در هم تنیده هستند که برای رسیدن به موفقیت و پایداری ضروری اند. هدف از پژوهش حاضر ساخت و اعتباریابی مقیاسی برای سنجش رهبری اخلاقی پایدار در نظام آموزش عالی ایران بود. به همین منظور مبانی نظری و پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی در حوزه رهبری اخلاقی و رهبری پایدار با رویکرد شش مرحله ای مرور سیستماتیک پیشینه بررسی و بر مبنای آن شایستگی ها، کارکردها و پیامدهای رهبری اخلاقی پایدار استخراج و ابزاری برای آن طراحی شد. در مرحله بعد این ابزار در میان 334 نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه شیراز و دانشگاه صنعتی که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شده بودند، اجرا شد. اعتبار محتوایی سازه ابزار با استفاده از تحلیل گویه و تحلیل عامل تأییدی مرتبه اول و دوم و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ سنجیده شد. نتایج اعتباریابی نشان داد که مقیاس رهبری اخلاقی پایدار دارای برازش مناسب بود. در متغیر رهبری اخلاقی پایدار، شایستگی ها، کارکردها و پیامدها با بار عاملی (94/0)، (98/0) و (95/0) تبیین کننده معنی دار این متغیر بودند و به این ترتیب روایی آنها تأیید شد. سایر نتایج نیز حاکی از روایی و پایایی این مقیاس بود. مقیاس رهبری اخلاقی پایدار می تواند ابزاری معتبر برای ارزیابی میزان جهتگیری مدیران دانشگاه به ابعاد اخلاقی و توسعه پایدار به طور همزمان باشد.