بررسی و ارزیابی سواد محیط زیستی ذینفعان در رابطه با حفظ و احیای جنگلهای افغانستان (مطالعه موردی: استان لغمان)
نویسندگان
1 1- دانشجوی کارشناسی ارشد، آموزش محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، ایران
3 3- دانشیار، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22092/ijfrpr.2022.354576.1483چکیده
حفاظت از محیط زیست به معنی استفاده بهینه و مناسب از آن است، به نحوی که بتواند کیفیت خود را از نظر زندگی انسانی حفظ نماید. در این راستا ارتقاء سواد محیط زیستی بسیار مهم میباشد. توسعه سواد محیط زیستی یک امر ضروری در جامعه است که در نهایت منجر به افزایش دانش، نگرش مثبت و رفتار مسئولانه در قبال حفاظت از منابع طبیعی میشود. هدف از انجام این پژوهش بررسی و ارزیابی دانش، نگرش و رفتار محیط زیستی ذینفعان مختلف شامل استادان دانشگاه، دانشجویان و جامعه محلی جنگلنشین استان لغمان در افغانستان در رابطه با حفظ و احیای جنگلها و مقایسه آنها با یکدیگر میباشد. روش تحقیق این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش انجام کار، پیمایشی میدانی میباشد. در این تحقیق از آمار توصیفی برای بررسی اطلاعات جمعیت شناختی و از آمار استنباطی برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد که با استفاده از نرمافزار SPSS22 صورت گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که در بین سه گروه هدف مورد مطالعه، جامعه محلی نسبت به دو گروه دیگر یعنی دانشجویان و استادان دانشگاه، سطح سواد محیط زیستی پایینتری در رابطه با حفظ و نگهداری بومسیستم جنگل دارند. بنابراین به دلیل افزایش جمعیت در دهههای اخیر و روند رو به فزونی آن وافزایش استفاده از جنگلهای استان لغمان و در نتیجه تخریب و آلودگی آنها، لازم است که یک برنامهآموزشی جهت ارتقاء و بهبود آگاهی و دانش جنگلنشینان تدوین گردد.
