تاثیر محافظهکاری حسابرس بر رابطه میان خوانایی گزارشگری مالی و نوسانات خاص بازده سهام
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فیروزآباد، فیروزآباد، ایران.
4 گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmaak.2025.23855چکیده
پژوهش حاضر در پی ردیابی تاثیر محافظهکاری حسابرس بر رابطه میان خوانایی گزارشگری مالی و نوسانات خاص بازده سهام است. در این راستا نمونهای مشتمل بر 131 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طول سالهای 1391-1400 با کمک الگوی حذف سیستماتیک انتخاب و در نهایت فرضیه پژوهش با کمک رگرسیون خطی چندگانه مبتنی بر دادههای تابلویی آزمون شد. برای سنجش نوسانات خاص بازده سهام از مدل انحراف معیار مدل سه عاملی فاما و فرنچ استفاده شد و برای سنجش محافظهکاری حسابرس از مدل چونگ و همکاران(2003) که بسط مدل محافظهکاری باسو(1997) است، استفاده شده و نهایتا برای ارزیابی خوانایی گزارشگری مالی از شاخص فوگ استفاده شد. نتایج آزمون فرضیههای پژوهش نشان داد که میان خوانایی گزارشگری مالی و نوسانات خاص بازده سهام رابطه معکوس و معناداری وجود دارد و همچنین محافظهکاری حسابرس شرکت نیز میتواند این رابطه را به طور معکوس تشدید نماید. پژوهش حاضر مدارک سودمندی برای مدیران شرکت ها و عوامل بازار سرمایه فراهم میکند که با بهرهگیری بهتر از مکاتیزم های افشای اطلاعات مالی میتوان نوسانات قیمت و بازده سهام را کنترل نمود و جامعه حسابرسان در این رابطه نقش مهمی را ایفا مینمایند.
