کاربرد سه روش نزدیکترین همسایه، تابع K رایپلی و روش کریجینگ در آشکارسازی الگوی پراکنش شبپره مینوز گوجهفرنگیTuta absoluta در شرایط گلخانهای
نویسندگان
1 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز. ایران،
2 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
3 گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز. ایران،
doi
10.22034/arpp.2022.15651چکیده
شبپره مینوز گوجهفرنگیTuta absolutaیکی از مهمترین آفات گوجهفرنگی در استان یزد میباشد. سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) با اطلاعات یکپارچه، درست و بهموقع که مهمترین بخش از هر برنامه مدیریتی میباشد، میتواند بخش مهمی از چارهسازی برای مسایل مربوط به مدیریت آفات باشد. بهمنظور تعیین و ارزیابی الگوی پراکنش شبپره مینوز گوجه فرنگی یک گلخانه گوجهفرنگی به ابعاد یک هکتار در اطراف شهرستان یزد انتخاب شد. دادههای مربوط به تراکم جمعیت شبپره مینوز گوجه فرنگی از طریق نمونهبرداری تصادفی از سطح گلخانه بهدست آمد. بر اساس نتایج روش نزدیکترین همسایه، الگوی پراکنش در این جوامع در اوایل و اواسط کشت بصورت تجمعی و در آخر فصل بصورت یکنواخت بود. روش Kرایپلی نیز نشان داد که الگوی پراکنش، در ابتدا و اواسط کشت تجمعی بوده که با افزایش فاصله به سمت پراکندگی بیشتر تمایل پیدا میکرد. این الگو در انتهای فصل کشت بصورت یکنواخت مشاهده شد. نتایج برآیند این دو روش نشان داد، این آفت در اوایل و اواسط فصل رشد، دارای توزیع تجمعی است، لذا امکان کنترل متناسب با مکان در گلخانه وجود دارد. نقشه توزیع مکانی شبپره مینوز گوجهفرنگی از طریق مدل کریجینگ در تمام نقاط گلخانه ترسیم شد.
