کاربرد تمثیل در قطعهای تعلیمی به زبان ختنی
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری فرهنگ و زبانهای باستانی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.22034/nf.2024.196536چکیده
چکیده: ادبیات تعلیمی یکی از سبکهای مهم ادبی و از شاخههای پربار انواع ادبی محسوب میشود که با بیان هنرمندانه و با استفاده از ابزارهای کارآمد ادبی همچون تمثیل به طرح مباحث تعلیمی میپردازد و پیام خاص خود را به مخاطبش انتقال میدهد. آنچه در آثار ادبی تعلیمی میتواند پند و اندرزهای اخلاقی را پررنگتر کند، کاربرد ابزارهای بلاغی برای ملموس کردن برخی مفاهیم انتزاعی و غیرحسی است. در این پژوهش به بررسی آرایههای ادبی در متنی به زبان ختنی میپردازیم. زبان ختنی یکی از زبانهای ایرانی میانۀ شرقی است که در مقایسه با سایر زبانهای ایرانی باستان و ایرانی میانۀ غربی کمتر مورد بررسی و پژوهش قرار گرفتهاست، مقالۀ حاضر بر آن است که به بررسی آرایههای ادبی موجود در فصل دوم کتاب زمبسته بپردازد. کتاب زمبسته حاوی مطالب تعلیمی و آموزههای بودایی مکتب مهایانه است. بنابراین، میتوان آن را در زمرۀ آثار تعلیمی بهشمار آورد و بهکارگیری این ابزارها در این فصل از کتاب شاید بیانگر این است که نویسنده با استفاده از آنها سعی در تفهیم بهتر مطالب تعلیمی به مخاطبان خود داشتهاست. همچنین، این مطالعه نشان میدهد که زبان ختنی نیز مانند دیگر زبانها از چنین ابزارهای بلاغی بیبهره نبودهاست.