دستگاه فعل در گویش کندازی
نویسندگان
1 دکتری زبانشناسی مقابلهای، پژوهشگر آزاد، تهران، ایران
doi
10.22034/nf.2024.196541چکیده
چکیده: هدف از نگارش این مقاله بررسی و توصیف دستگاه فعل در گویش کُندازی است. کُندازی روستایی است کوهستانی و کهن که در دهستان اَبرَج و در بخش دُرودزَن شهرستان مرودشت قرار گرفتهاست. گویش کندازی یکی از گویشهای بازمانده از زبان فارسی میانه و گویشی از شاخۀ غربی ـ جنوبیِ زبانهای ایرانی نو است که با گویشهای دشتکی، امامزاده اسماعیلی، کوهمَرهای/ کُهمَرهای، اردکانی، خُلّاری، قَلاتی، لارستانی، دَوانی و دشتی و پارهای دیگر از گویشهایی که دارای ساخت کُنایی هستند، شباهت و همانندیهایی دارد. در این پژوهش، شیوۀ ساختاری مصدر، ستاک حال و گذشته، اسم مفعول، شناسههای فعلی در زمانهای حال و گذشته، واژهبست فاعلی، وجه و زمان دستوری افعال بررسی میشود. شیوۀ پژوهش در بررسی و مطالعه این گویش، میدانی و کتابخانهای است. دادههای زبانی این گویش میتواند پرتویی بر دانش ایرانشناسی، شناخت و مطالعه زبانهای ایرانی و پژوهشهای ردهشناسی باشد. در این پژوهش، 1۶ گویشور مرد و 4 گویشور زن در گروههای سنی 20 تا 80 ساله از افراد بیسواد، کمسواد و باسواد در گردآوری پیکره زبانی همکاری داشتهاند.