معرفی دستنوشتهای کهن به لری از قرن یازدهم هجری قمری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته فرهنگ و زبانهای باستانی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.22034/nf.2024.196546چکیده
چکیده: بررسی تاریخی زبانها و گویشها نیازمند جمعآوری شواهد کافی و طبقهبندی و ارائه آنهاست؛ امری که هر نوع تحلیل و نتیجهگیری علمی و تاریخی به طور طبیعی مسبوق به آن است. اما در میان زبانها و گویشهای ایرانی، لری از جمله نمونههایی است که منابع کهن اندکی از آن برجای مانده و برای شناسایی آن از نظر تاریخی، شواهد مکتوب چندانی در اختیار نداریم. ازاینرو تلاش برای یافتن منابع مکتوب و مورد اعتماد از لری، به درک تاریخی دقیقتر و ارائه تصویری کاملتر از سیر تکامل آن یاری خواهند رساند. برایناساس، نوشتار حاضر بر آن است تا با معرفی یکی از قدیمیترین و احتمالاً قدیمیترین سند مکتوب شناساییشده به لری که در جلد 14 فهرست نسخههای خطی کتابخانه و موزۀ ملّی ملک با عنوان «کتابت لری که از جانب محمد زمان خان به احمدخان بختیاری نوشتهاند» ثبت شدهاست، نوری تازه بر سیر تاریخی آن بتاباند. در مقالۀ حاضر به برخی ویژگیهای دستوری و واژههای بهکار رفته در متن در کنار ویژگیهای خطی، املایی و آوایی پرداخته شدهاست. همچنین در خصوص برخی کلمات و ریشهشناسی آنها توضیحاتی ارائه شدهاست. شرح و توضیح سایر واژهها بهویژه افعال و همچنین تصاویر و تعابیر شاعرانه آن نیازمند مقالهای مستقل است که برای جلوگیری از طولانی شدن متن جداگانه منتشر خواهد شد.
