بررسی تأثیر دو الگوی درونجلسهای تمرین موازی (هوازی و مقاومتی) بر ترکیب بدنی و آمادگی جسمانی مردان جوان دارای اضافه وزن
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
چکیده
ترکیب فعالیت ورزشی هوازی و مقاومتی راهکار مناسبی برای مقابله با اضافه وزن و چاقی بشمار میرود. لذا، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دو الگوی متفاوت از ترکیب درون جلسهای تمرینات هوازی و مقاومتی بر ترکیب بدنی و آمادگی جسمانی مردان جوان دارای اضافه وزن بود. آزمودنیهای این پژوهش 24 مرد جوان دارای اضافه وزن که به طور تصادفی در دو گروه مساوی تمرین متوالی و ترکیبی قرار گرفتند (12=n). دو گروه 3 جلسه در هفته به مدت 6 هفته تمرین کردند که شامل جلسات تمرین متوالی (ابتدا تمرینات مقاومتی و سپس تمرینات هوازی) و ترکیبی (انجام تمرین هوازی در فواصل استراحت بین تمرینات مقاومتی) بود. ترکیب بدن (شاخص توده بدن، نسبت دور کمر به لگن، درصد چربی و توده بدون چربی بدن) و آمادگی جسمانی (حداکثر اکسیژن مصرفی، استقامت بالاتنه، قدرت بالاتنه و پایینتنه) در ابتدا و انتهای دوره تمرین سنجیده شد. یافتهها نشان داد هر دو الگوی تمرین باعث بهبود معنادار همه شاخصهای ترکیب بدن، بجز شاخص دور کمر به لگن، و متغیرهای آمادگی جسمانی شد (05/0>P). با وجود این، تفاوت معناداری از نظر میزان تأثیرگذاری دو الگوی تمرین موازی متوالی و ترکیبی بر متغیرهای مذکور مشاهده نشد (05/0<P). بر اساس نتایج پژوهش حاضر هر دو الگوی درونجلسهای تمرین موازی (متوالی و ترکیبی) در بهبود ترکیب بدن و آمادگی جسمانی موثر است. این یافتهها می-تواند در تنوع بخشی به تمرینات موازی برای مدیریت بهینه وزن و بهبود آمادگی جسمانی در افراد مبتلا به اضافه وزن و چاقی کمک کننده باشد.