مقایسه شاخصهای ساختاری شبکههای اجتماعی مشارکت مرتع داران در نظامهای مدیریتی مراتع ییلاقی دلارستاق، آمل
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای علوم مرتع، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 دانشیار، گروه مرتع، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
3 استادیار، گروه مرتع، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
4 دانشیار، گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
doi
10.22092/ijfrpr.2021.353315.1469چکیده
اجرای مؤثر و کارآمد برنامههای اصلاح و احیای مراتع با استفاده از رویکرد مشارکتی، مسائل و مشکلاتی را نیز پیشروی سیاستگذاران و مدیران قرار میدهد که لازمه حل آنها نگرش کلی به مسائل است. این نوع مدیریت اغلب با الگوی روابط اجتماعی بین مرتعداران در ساختار نظامهای مدیریتی مختلف حاکم بر مراتع ارتباط دارد. هدف از انجام این تحقیق تحلیل شبکه اجتماعی مرتعداران در پیوند مشارکت مربوط به اجرای فعالیتهای مرتعداری و مقایسه آن در نظامهای مدیریتی افرازی، مشاعی و شورایی در مراتع دلارستاق آمل است. در این تحقیق با استفاده از پرسشنامه تحلیل شبکهای و مصاحبه مستقیم پیوند مشارکت در اجرای طرح مرتعداری بررسی شد. بر اساس یافتههای حاصل از پژوهش، میزان شاخصهای تراکم، دوسویگی و انتقالیافتگی در نظام مدیریتی افرازی بیشتر از مشاعی و در نظام مدیریتی مشاعی بیشتر از شورایی است. اما میزان شاخص میانگین فاصله ژئودزیک و شاخصهای مرکزیت شبکه در نظامهای مدیریتی گروهی (مشاعی و شورایی) بیشتر از نظام مدیریتی افرازی بود که نشاندهنده مشارکت، انسجام و یکپارچگی کمتر مرتعداران در نظامهای مدیریتی گروهی میباشد. بنابراین با توجه به کشف شکافهای اجتماعی موجود در شبکه مشارکتی نظامهای مدیریتی گروهی، اصلاح الگوی ساختاری روابط اجتماعی در این نظامها پیش از اجرای برنامههای مورد نظر ازجمله اقدامات اولیه و الزامی برای مدیریت مشارکتی موفق در این مناطق است.