میزان تجمع فلزات سنگین سرب و کادمیوم در ماهی قزلآلای پرورشی(Oncorhynchus mykiss) ناحیه تالش استان گیلان
نویسندگان
1 ژوهشکده آبزیپروری آبهای داخلی ، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی
2 سازمان شیلات ایران، تهران
3 سازمان شیلات ایران، تهران
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: فلزات سنگین از آلایندههای محیطزیست محسوب میشوند. آلودگی ماهیان به این آلایندهها و انتقال به انسان میتواند بیماریهای متعددی را برای انسان ایجاد کند. هدف: این تحقیق باهدف بررسی میزان تجمع فلزات سرب و کادمیوم در عضله قزلآلای رنگینکمان پرورشی ناحیه تالش استان گیلان، مقایسه میزان تجمع این فلزات در گوشت جنسهای نر و ماده و همچنین با سازمان خواروبار کشاورزی، غذا و دارو و سازمان دامپزشکی ایران انجام شد. روش کار: برای اجرای این پروژه 6 تیمار در محدوده وزنی 900- 700 و زیر 300 گرم در نظر گرفته شد. نمونهبرداری در ماه آذر سال 1393 انجام شد. گوشت همگنشده 15 عدد ماهی با دستگاه جذب اتمی روش طیفسنجی نوری بر اساس استاندارد ملی ایران مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: ماهیان با میانگین وزنی 56/478 گرم و طول 93/318 سانتیمتر بودند. پیاچ آب استخرها خنثی بود. سختی آب در استخرهای A و B متوسط و در Cسخت بود. دمای آب استخرها 15 -16 درجه سلسیوس بود. علیرغم فاکتورهای پیاچ و دما، سختی آب این استخرها تفاوت معنیدار نشان داد(05/0(p . کادمیوم و سرب در دو گروه ماهیان بین03/0 - <01/0 متغیر بودند. این عناصر در جنسهای نر و ماده و سنین مختلف ماهیان استخرهای موردمطالعه تفاوت معنیدار نشان ندادند(05/0(P>. همبستگی مقادیر سرب و کادمیوم با فاکتورهای طول، سن و وزن در بعضی از استخرها مثبت و در سایرین منفی بود. نتیجهگیری نهایی: ماهیان قزلآلای پرورشی در محدودههای وزنی 900 –700 و زیر 300 گرم فصل پائیز ناحیه تالش از حیث آلودگی به سرب و کادمیوم و بهداشت مواد غذایی برای مصارف انسانی مناسب بوده و فاقد عوارض جانبی برای مصرف انسان هستند.