تجزیه و تحلیل ژنتیکی تولید شیر با دو مدل تابعیت ثابت و تصادفی در گوسفند کردی شیروان
نویسندگان
1 گروه ژنتیک و اصلاح و فیزیولوژی دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 گروه علوم دامی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
3 گروه ژنتیک و اصلاح و فیزیولوژی دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 گروه ژنتیک و اصلاح و فیزیولوژی دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
5 گروه ژنتیک و اصلاح و فیزیولوژی دام و طیور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: زندهمانی بره و به دنبال آن افزایش وزن تولد تا زمان از شیرگیری تحت تأثیر تولید شیر میش میباشد. تعیین مقدار تولید شیر میشها اطلاعاتی را در مورد بهبود مدیریت مناسب و استراتژیهای تغذیهای برای میشها و برهها در اختیار قرار میدهد. هدف: این تحقیق با هدف تجزیه و تحلیل ژنتیکی رکوردهای روزآزمون تولید شیر در گوسفند کردی شیروان انجام شد. روش کار: دادههای مورد استفاده در این پژوهش شامل 1124 رکورد روزآزمون تولید شیر حاصل از 250 رأس میش ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند کردی شیروان بود که از اردیبهشت تا مرداد ماه سال 1391 جمع آوری شده بودند. این رکوردها با مدلهای تابعیت ثابت و تصادفی با استفاده از نرم افزار Wombat مورد تجزیه و تحلیل ژنتیکی قرار گرفتند. نتایج: میانگین تولید شیر روزانه میشهای این گله 380/0 کیلوگرم برآورد شد. میانگین وراثتپذیری تولید شیر با مدل های تابعیت ثابت و تصادفی به ترتیب 04/0 و 07/0 برآورد شد. در مدل تابعیت تصادفی حداکثر میزان وراثتپذیری مربوط به روز 14 (18/0) و حداقل میزان آن مربوط به روز 84 (006/0) بود. وراثتپذیری تولید شیر در نیمه اول بالاتر از نیمه دوم شیردهی بود. همبستگی ژنتیکی بین تولید شیر روزهای شیردهی در دامنه 942/0- تا 999/0 بود. همبستگی محیط دائمی بین روزهای شیردهی در دامنه 409/0- تا 999/0 بود. همبستگی های ژنتیکی افزایشی و محیط دائمی این صفت در روزهای شیردهی مجاور بیش از روزهای دور از هم بود. نتیجهگیری نهایی: با توجه به وراثتپذیری پایین صفت تولید شیر، بهبود شرایط محیطی پرورش، سبب افزایش عملکرد تولید شیر حیوانات در سطح گله خواهد شد.