شناسایی عامل شانکر باکتریایی صنوبر در استان‌های زنجان و مرکزی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

2 دانشیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

3 استادیار گروه میکروبیولوژی و بیماری‌های گیاهی، موسسه بیوتکنولوژی کشاورزی و جنگل، دانشگاه پرتوریا، پرتوریا، آفریقای جنوبی

doi
10.22092/ijfrpr.2021.353277.1463
چکیده

از کلن‌های مختلف صنوبر در استان‌های گیلان، زنجان، مرکزی، آذربایجان‌غربی، کرمانشاه و همدان بازدید و از شانکرهای روی شاخه‌های یک تا چندساله و تنه‌ی دارای علائم زخم، نمونه‌برداری گردید. از نمونه‌های استان‌های زنجان (هشت جدایه) و مرکزی (چهار جدایه) از باکتری‌های زردرنگ و لعاب‌دار جداسازی شد. بیماریزایی جدایه‌ها روی سرشاخه‌های جوان صنوبر و واکنش فوق‌حساسیت در توتون اثبات شد. کلیه‌ی جدایه‌ها در واکنش‌های گرم، اکسیداز، آرژینین‌دهیدرولاز، هیدرولیز ژلاتین، لسیتیناز و اوره‌آز منفی، و در آزمون کاتالازمثبت و قادر به هیدرولیز اسکولین، توئین80، تولید لوان و تولید H2S ازسیستئین و پپتون بودند. تمامی استرین‌ها از قندهای سوکروز، فروکتوز، اینوزیتول، ترهالوز، گالاکتوز، و نمک-های فومارات و سوکسینات‌سدیم به‌عنوان تنها منبع کربن استفاده، ولی از ال‌آرابینوز، لاکتوز، دی‌سوربیتول، ال‌رامنوز، رافینوز، مالتوز، دی‌ریبوز، ملی‌بیوز، سیترات و استات‌سدیم استفاده نکردند. براساس ویژگی‌های باکتری‌شناسی و بیماریزایی عامل بیماری Xanthomonas populi (ex Ridé 1958) Ridé and Ridé 1992 شناسایی شد. درصد آلودگی تنه درختان صنوبر در ایستگاه خسبیجان (اراک) بین 0.7 تا 13.3 درصد تعیین گردید. کلن‌های P.b 56.21، P.a 49.39 و P.b 72.13 دارای کمترین آلودگی و کلن‌های P. n 56.21 ، P. n 72.14 و P. n 56.52 بیشترین آلودگی را داشتند. از کلن‌ P.a 72.7 در ایستگاه خسبیجان و همچنین از کلن‌های مختلف در ارومیه، کرمانشاه، آذربایجان‌غربی و همدان این باکتری جداسازی نشد.