توسعه گردشگری جنگل‌های بولا با تاکید بر مدیریت پایدار اکولوژیکی منطقه (روش SWOT-AHP)

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران

doi
10.22092/ijfrpr.2021.352159.1450
چکیده

صنعت گردشگری طبیعت در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته به ابزاری قدرتمند جهت سرمایه‌گذاری تبدیل شده است. جنگل‌های شمال ایران به سبب جاذبه‌های فراوان و منحصر به فرد خود به‌عنوان یکی از پتانسیل‌های بالقوه جذب گردشگر، بسیار مورد توجه مسئولان امر می باشد. لذا می‌بایست این گسترش و توسعه با حداقل تبعات اکولوژیکی و محیط زیستی همراه باشد تا ضمن اهداف مورد انتظار در صنعت گردشگری و توان اکولوژیکی محیط در بلندمدت، حفظ گردد. این مطالعه به بررسی نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدید‌های موجود در توسعه پایدار گردشگری جنگل بولا واقع در استان مازندران می‌پردازد. به این منظور، از روش SWOT جهت تعیین نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدیدها و اولویت بندی آن‌ها با استفاده از روش تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی(AHP) و نهایتاْ ماتریس کمی برنامه‌ریزی راهبردی (QSPM) جهت تعیین راهبردها استفاده شده است. نتایج ارزیابی قوت و ضعف از عوامل داخلی، نشان دهنده ارزش کل ۸۹/۱ و ارزیابی فرصت و تهدید از عوامل خارجی، نشان دهنده ارزش ۹۳/۰ بود. که بیان می‌کند جنگل بولا در یک وضعیت نسبتاً ضعیف به لحاظ نقاط قوت - ضعف و فرصت - تهدید قرار دارد و تهدیدهای موجود اندکی بیش از فرصت‌های پیرامون می‌باشند. با توجه به موقعیت تلاقی ارزش‌های به‌دست آمده از ماتریس ارزیابی عوامل خارجی و داخلی، راهبرد مناسب در مدیریت گردشکری جنگل بولا، در ناحیه تدافعی قرار گرفت. به عبارت دیگر، عمده تمرکز در طراحی استراتژی‌ها و برنامه‌های عملیاتی مدیریت گردشگری جنگل بولا بایستی همراه با کاهش نقاط ضعف و تأثیر تهدیدات باشد.