فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بین میزان بیان ژن مایواستاتین و قدرت عضلانی و همچنین فاکتورهای مربوط به آمادگی حرکتی ورزشکاران ارتباط وجود دارد. لذا هدف از تحقیق حاضر مقایسه تاثیر تمرینات مقاومتی به شکل سنتی و تمرینات تعلیقی-مقاومتی بر سطوح سرمی مایواستاتین و نتایج آزمون‌های عملکرد حرکتی کشتی‌گیران می‌باشد. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون می‌باشد. تعداد 30 نفر از کشتی‌گیران انتخاب و به صورت تصادفی به 3 گروه کنترل، تمرینات مقاومتی سنتی و تمرینات تعلیقی-مقاومتی تقسیم شدند. سطوح سرمی مایواستاتین، قدرت عضلانی، سرعت، توان و چابکی به ترتیب بوسیله روش خونگیری ناشتایی و آزمون‌های یک تکرار بیشینه در حرکت پرس سینه، آزمون 15 یارد سرعت، پرش سارجنت و T، مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از اتمام مرحله پیش‌آزمون، هر یک از گروه‌های تمرینی به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته و هر جلسه تمرینی به مدت 30-45 دقیقه تمرینات مربوط به خود را انجام دادند. در پایان 8 هفته تمرینات نیز کلیه آزمون‌هایی که در مرحله پیش‌آزمون به انجام رسیده بود مجددا و در مرحله پس آزمون تکرار شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری یافته‌های تحقیق از روش‌های آماری تحلیل واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس یک‌راهه و تعقیبی بونفرونی نشان داد که در مرحله پس‌آزمون بین میانگین تمامی متغیرهای مورد بررسی، در گروه مقاومتی سنتی با تعلیقی_مقاومتی تفاوت معنی‌داری وجود ندارد(05/0P>)؛ اما بین میانگین متغیرهای مورد بررسی، در گروه کنترل با دو گروه تمرینی در مرحله پس‌آزمون تفاوت معنی‌داری وجود دارد(05/0P≤). با توجه به نتایج تحقیق حاضر، هر دو شیوه تمرینات مقاومتی سنتی و تمرینات تعلیقی-مقاومتی موجب کاهش سطوح سرمی مایواستاتین شده و با افزایش قدرت عضلانی می‌تواند به عنوان رویکردی جهت بهبود عملکرد حرکتی کشتی‌گیران آزادکار مورد استفاده قرار گیرد.