فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی :آسیب غشایی به عنوان یکی از دلایل کاهش تحرک و باروری اسپرم خروس مطرح می­باشد. تاکنون آنتی اکسیدان­های مختلفی جهت کاهش یا جلوگیری از آسیب های غشایی در حین انجماد مورد استفاده قرار گرفته است. هدف: این پژوهش به منظور بررسی اثرات افزودن سطوح مختلف کورکومین (100، 200 و 300 میکرومولار) در رقیق کننده اصلاح شده بلتسویل بر فراسنجه­های کیفی اسپرم خروس بعد از یخ­گشایی انجام گرفت. روش کار: اسپرم­گیری سه بار در هفته از طریق مالش پشتی- شکمی، از 8 خروس بالغ نژاد راس صورت گرفت. نمونه­ها پس از ارزیابی اولیه با هم مخلوط شده سپس تیمارهای مختلف اعمال گردید. سردسازی به مدت سه ساعت در دمای 5 درجه سانتی­گراد انجام شد. درصد تحرک کل، تحرک پیش­رونده و فراسنجه­های حرکتی اسپرم با استفاده از سیستم آنالیز کامپیوتری اسپرم  CASA و زنده‌مانی و یکپارچگی غشاء با استفاده از روش رنگ آمیزی ائوزین نیگروزین و آزمون هاست و میزان اسپرم‌های نابهنجار با استفاده از محیط هانکوک بعد از یخ­گشایی اندازه­گیری شدند. نتایج: کورکومین در سطح 200 میکرومولار از لحاظ تحرک کل و تحرک پیش­رونده توانست بهترین عملکرد را در بین سایر سطوح کورکومین و گروه کنترل داشته باشد و تفاوت معنی­داری بین تیمارها مشاهده شد (05/0>p). غلظت 200 میکرومولار کورکومین توانست زنده­مانی اسپرم را بهبود بخشد (05/0>p). کورکومین در  غلظت 300 میکرومولار بیشترین سلامت غشاء و کمترین ناهنجاری­ها را نسبت به بقیه تیمارها داشت و با گروه کنترل تفاوت معنی­داری نشان داد (05/0>p). نتیجه گیری نهایی: مطالعه حاضر نشان داد افزودن کوروکومین در غلظت 200 میکرومولار می­تواند از نظر زنده­مانی و فراسنجه­های تحرک، اثرات مطلوبی بر اسپرم خروس بعد از فرآیند انجماد- یخ­گشایی داشته باشد.