کوسه‏‏‌‌لر: پیشینۀ طایفه‏‏‌‌های ایرانی در قلمرو عثمانی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی بازنشستۀ گروه تاریخ دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.22034/nf.2023.177051
چکیده

مرزهای سیاسی پوشانندۀ حقایق‏‏‌‌اند و وحدت جغرافیایی و انسانی را در چهرۀ کثرتی اختلاف‏‏‌‌برانگیز می‏‏‌‌نمایانند. افراد و گروه‏‏‌‌ها و جمعیت‏‏‌‌های انسانی کهن‏‏‌‌درختانی را مانند که اگرچه در ظاهر منفردند، در واقع ریشه در ریشه، پیوستگی و یگانگی دارند. جمعیت‏‏‌‌های عشایری چنین وضعیتی دارند؛ یگانه ولی پراکنده‏‏‌‌اند. «روزگار وصل» جستن، برای یکی از طوایف ایل شاهسون بغدادی به نام کوسه‏‏‌‌لر (Küseler/ Köseler)، هدف این مقاله بود و نویسنده، با ابتناء بر روش بینارشته‏‏‌‌ای تاریخی و مردم‏‏‌‌شناختی، بر آن شد که به تحقق دربارۀ هویت و سکونتگاه نخستین و مهاجرت‌های بعدی این طایفه بپردازد. نتبجۀ تحقیق بیانگر این است که برای جستجوی ریشه و فرایند شکل‏‏‌‌گیری این طایفه و هویت‏‏‌‌یابی آن باید بازۀ مکانی ترکستان تا بالکان و بازۀ زمانی چندصدساله‏‏‌‌ای را در نظر داشت.