فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: در پرواربندی گوسفند، جو به‌عنوان یک غله بومی تنها منبع تأمین نشاسته در جیره است؛ اما با توجه به سریع­التجزیه بودن نشاسته جو در شکمبه که موجب کاهش pH و بروز اسیدوز و درنتیجه، افت عملکرد دام می­شود، جایگزینی این غله با غلات دیگری همانند ذرت که سرعت تجزیه پایین‌­تری دارد، مفید به نظر می­رسد. هدف: در این مطالعه اثر جایگزینی جو با انواع ذرت فرآوری­شده بر عملکرد، قابلیت هضم خوراک، متابولیت­های شکمبه، کیفیت لاشه و سودآوری اقتصادی بره­های نر پرواری مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با 7 تیمار شامل: جیره شاهد (100 درصد جو)، 2- 50:50 جو و ذرت آسیاب­شده، 3- 100 درصد ذرت آسیاب­شده، 4- 50:50 جو و ذرت ورقه­شده با بخار، 5- 100درصد ذرت ورقه­شده با بخار، 6- 50:50 جو و ذرت پلت­شده، 7- 100 درصد ذرت پلت­شده انجام شد. به هر تیمار 5 تکرار تعلق گرفت و در کل، 35 راس بره به مدت 84 روز مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج: مقایسات مستقل نشان­ داد که در دوره­های 14، 28، 42 و 56 روزگی تمام تیمارها وزن بالاتری نسبت به تیمار شاهد داشتند (05/0p <). در کل دوره بیشترین میزان ضریب تبدیل غذایی با مقدار 62/8 مربوط به تیمار شاهد و کمترین میزان آن با مقدار 22/6 مربوط به تیمار50% ذرت آسیاب­شده بود. تیمار 100 درصد ذرت پلت­شده و تیمار شاهد با میانگین 79/1 و 52/1 به ترتیب، بیشترین و کمترین مقدار مصرف ماده خشک را داشتند (05/0p <). همچنین، تیمارها اثری بر وزن لاشه و قابلیت­هضم ماده خشک نداشتند، ولی وزن دنبه و نسبت وزن دنبه به لاشه در تیمار 100% ذرت آسیاب­شده بیشترین مقدار بود (05/0p <). علاوه بر این، طبق نتایج تحلیل اقتصادی، جیره 100 درصد ذرت آسیاب شده بیشترین میزان تأثیر نسبی بر سودآوری را داشت. نتیجه­گیری نهایی: نتایج این مطالعه مشخص کرد که استفاده از ذرت در جیره یا جایگزینی 50 درصد از جو با ذرت،  می­تواند عملکرد رشد و سودآوری بره پرواری را بهبود دهد. همچنین، ذرت پلت­شده در بین  جیره‌های حاوی ذرت، می­تواند افزایش وزن و ماده خشک مصرفی بیشتری ایجاد نماید.