فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زادآوری طبیعی، مسئول تداوم جمعیت گونه‌ها و حفاظت از تنوع زیستی در توده‌های جنگلی و گامی مهم در پویایی جنگل در جهت مدیریت پایدار است. به‌منظور ارزیابی اثر قرق بلندمدت بر تراکم و تنوع زادآوری طبیعی، دو رویشگاه جنگلی شامل توده قرق شده و توده شاهد انتخاب و در هر رویشگاه تعداد شش قطعه نمونه به مساحت یک هکتار مورد اندازه‌گیری و شمارش زادآوری قرار گرفتند. فراوانی حضور زادآوری‌ها بر اساس ارتفاع در چهار طبقه نونهال، نهال کوچک، نهال بزرگ شاخه‌زاد و نهال بزرگ دانه‌زاد در قطعه نمونه‌ها اندازه‌گیری شد. شاخص‌های غنا، تنوع و یکنواختی برای هر رویشگاه محاسبه و مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج بررسی تراکم نشان داد که منطقه قرق شده از تعداد در هکتار زادآوری گونه‌های اصلی بیشتری برخوردار بود. طبقات زادآوری در دو منطقه تفاوت معنی‌داری داشتند (05/0 p≤). طبقات زادآوری در منطقه قرق شده فراوانی بیشتری داشتند به جز نهال‌های بزرگ شاخه‌زاد که در منطقه شاهد فراوانی بیشتری داشت. مقادیر شاخص‌های تنوع و یکنواختی در منطقه قرق شده با تفاوت معنی‌داری از منطقه شاهد کمتر بودند اما شاخص غنا تفاوت معنی‌داری بین دو رویشگاه نداشت (05/0 p≤). اکوسیستم جنگلی می‌تواند از طریق زادآوری طبیعی و با گسترش نهال‌ها و نونهال‌ها ترمیم شود. برای موفقیت‌آمیز بودن فرآیند ترمیم توده لازم است که زادآوری تقویت شود تا جوامع حاصل در آینده، پایدار باشند. براساس نتایج حاصل از پژوهش حاضر، بررسی‌هایی در زمینه تعیین طول مدت بهینه قرق به‌منظور جلوگیری از کاهش تنوع زیستی و همچنین بررسی اثر قرق بر بانک بذر خاک در منطقه پیشنهاد می‌شود.