فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیماری آلزایمر یک اختلال مغزی پیش‌رونده است که باعث آسیب به مناطق مغزی دخیل در تثبیت حافظه و دیگر نواحی شناختی می‌شود. دونپزیل داروی ضد آلزایمر و یک مهار کننده غیر رقابتی برگشت‌پذیر آنزیم کولین استیل استراز است. از عوارض جانبی دونپزیل سرگیجه و کاهش تعادل و گرفتگی عضلات می‌باشد. در این مطالعه تجربی 60 سر موش صحرایی نر بالغ با میانگین وزن 280-230 گرم انتخاب و به دو گروه اصلی آلزایمری و کنترل تقسیم شدند. حیوانـات در گروه کنترل نرمال سالین دریافت نمودند و در گروه آلزایمری بوسیله تزریق داخل بطنی STZآلزایمری شدند. نمونه‌ها به شش زیر گروه: 1. کنترل-غیرفعال 2.کنترل-تمرین 3.آلزایمر-غیرفعال 4.آلزایمر-تمرین 5. آلزایمر-دونپزیل-غیرفعال 6.آلزایمر-دونپزیل-تمرین تقسیم شدند. دونپزیل به صورت روزانه و با دوز 5/1 میلی‌گرم در کیلوگرم به گروه‌های تحت درمان خورانده شد. تمرین شامل بالابردن وزنه از نردبان بود. موش‌ها پس از 24 ساعت از آخرین جلسه تمرین بر روی دستگاه روتارود قرار گرفتند و زمان فعالیت آن‌ها روی دستگاه ثبت گردید. در این پژوهش از آزمون تحلیل واریانس یک راهه (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0 p≤ به منظور مقایسه گروه‌ها استفاده شده است. نتایج نشان داد که مصرف هشت هفته داروی دونپزیل بر تعادل حرکتی در موش‌های آلزایمری بطور معنی‌داری (05/0p≤) تأثیر منفی داشته است، هشت هفته تمرین مقاومتی بر تعادل حرکتی در موش‌های آلزایمری بطور معنی‌داری (05/0p≤) تأثیر مثبت داشته است. به نظر می‌رسد انجام تمرینات مقاومتی با تقویت عضلات، نورون‌زایی، افزایش تعداد فاکتورهای نوروتروفیک مربوط به بقا، تمایز و تغییر سیناپس‌های عصبی باعث بهبود تعادل حرکتی در موشهای آلزایمری تحت درمان با دونپزیل گردیده و انجام این نوع تمرینات می‌تواند جهت کاهش عوارض مربوط به کاهش تعادل در بیماران آلزایمری در دوران مصرف دونپزیل توصیه شود.