خصوصیات خاک در زیستگاههای طبیعی قارچ ترافل (Tuber spp.) در استان گلستان
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، استادیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران
4 کارشناس، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijfrpr.2020.343032.1428چکیده
این پژوهش بمنظور بررسی ویژگیهای خاک در رویشگاههای طبیعی قارچهای ترافل (Tuber spp.) در شش سایت منتخب واقع در جنگلهای لوه استان گلستان انجام شد. نمونهبرداری از ریشه مهمترین درختان میزبان توبرها در هر سایت صورت گرفت. شناسایی قارچ توبر همزیست پس از تکثیر ناحیه ITSrDNA و آنالیز مقایسهای توالی آن با توالیهای نوکلئوتیدی پایگاه داده Genbank صورت گرفت. جهت نمونهبرداری از خاک اطراف ریشهها، برای هر واحد اکولوژیک پنج نمونه خاک برداشت شد و پس از مخلوط شدن یک نمونه مرکب از آن تهیه گردید. پس از آماده نمودن نمونههای خاک، میزان اسیدیته، ماده آلی، نیتروژن کل، کربنات کلسیم، پتاسیم، کلسیم و منیزیم و فسفر خاک اندازهگیری شد. قارچ توبر همزیست بهعنوان گونه ترافل سیاه تابستانه (Tuber aestivum) شناسایی شد. نتایج این بررسی نشان داد اندامهای بارده قارچ توبر تابستانه، در خاکهای با pH قلیایی و غلظت کم فسفر حضور داشتند. نسبت کربن/نیتروژن در تمام خاکها بالای ده بود که نشان دهنده ترجیح این قارچ نسبت به خاکهایی است که غنی از نیتروژن در دسترس نمیباشند و مقدار بالای نیتروژن در خاک میتواند توسعه میکوریزا را محدود کند. نسبت کلسیم/ منیزیم بالا برای قارچ توبر مطلوبتر است، زیرا درصد کلونیزاسیون قارچی در سایتهای با نسبت بالاتر کلسیم به منیزیم، بیشتر بود. نسبت پتاسیم/ منیزیم در تمام مناطق پایین (پایینتر از دو) بود. همچنین در این تحقیق مشخص شد در استان گلستان، به غیر از بلوط، گونههای گیاهی دیگری نیز از نظر میزبانی قارچهای توبر از اهمیت برخوردارند.