فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر مدت ‌زمان ریکاوری فعال بر تغییرات HSP72 در پاسخ به یک جلسه فعالیت تناوبی شدید در شناگران زن بود. در این تحقیق شبه‌تجربی، 10 شناگر زن با دامنۀ سنی 20 تا 26 سال، با طرح متقاطع در دو گروه تجربی 1 (10 نفر) و تجربی 2 (10 نفر) قرار گرفتند. آزمودنی‌ها مسافت‌های 25 متر را با حداکثر سرعت شنا کردند، مدت ریکاوری فعال در گروه تجربی 1، سه برابر مدت شنا و در گروه تجربی 2، چهار برابر مدت شنا بود. شدت فعالیت هنگام بازیافت فعال 50 تا 60 درصد حداکثر ضربان قلب آزمودنی‌ها در نظر گرفته شد. آزمودنی‌ها مسافت‌های 25 متر را تا زمان واماندگی شنا کردند. نمونه‌های خونی پیش از شروع جلسة تمرین و پس از مرحلة بازیافت جمع‌آوری شد. برای تحلیل داده‌ها از آنووا با اندازه‌گیری‌های مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد بین دو زمان بازیافت (1 به 3 و 1 به 4) ازلحاظ اثرگذاری بر HSP72 تفاوت معنا‌داری وجود ندارد. شناگران هم می‌توانند از ریکاوری سه برابر مدت وهله‌های شنا استفاده کنند و هم از ریکاوری چهار برابر و این دو نوع بازیافت از لحاظ اثرگذاری بر HSP72 تفاوت معناداری با یکدیگر ندارند.