مقایسه اثر سطوح مختلف نانوسلنیوم بر قابلیت هضم و فراسنجه های تخمیری میکروارگانیسم‌های شکمبه گوسفند و بز

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

2 گروه علوم دامی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

doi
چکیده

زمینه مطالعاتی: ذرات کوچک­تر نانو، فعال‌تر از ذرات بزرگ­تر هستند. اهمیت سلنیوم برای میکروارگانیسم‌های شکمبه به طور کامل مشخص نشده است. هدف: آزمایش حاضر به­منظور بررسی اثر نانوسلنیوم بر فعالیت جمعیت کامل میکروارگانیسم‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌های جدا شده از مایع شکمبه گوسفند و بز انجام گرفت. روش کار: در این آزمایش، مقادیر صفر، 2/0، 4/0 و 6/0 میلی‌گرم در کیلوگرم نانوسلنیوم به یک جیره­ پایه استاندارد گوسفند و بز افزوده شد و قابلیت هضم و تخمیر جیره‌ها در آزمایشگاه با استفاده از مایع شکمبه گوسفند و بز اندازه‌گیری شد. نتایج: بالاترین قابلیت هضم ماده خشک و الیاف نامحلول در شوینده خنثی (NDF) جیره آزمایشی در گوسفند و بز، مربوط به مقدار ۶/۰ میلی‌گرم نانوسلنیوم بود که بیشتر از شاهد بود (05/0>P). صرف‏نظر از سطح نانوسلنیوم، قابلیت هضم ماده خشک و NDF توسط میکروارگانیسم‌های گوسفند بیشتر از بز بود. صرف نظر از نوع دام، قابلیت هضم ماده خشک و NDF، با افزایش مقدار نانوسلنیوم، افزایش یافت (05/0P<). پتانسیل تولید گاز توسط میکروارگانیسم‌های گوسفند در جیره حاوی ۶/۰ میلی‌گرم نانوسلنیوم بیشترین مقدار بود و برای تمام سطوح بیشتر از بز بود (05/0>P). قابلیت هضم ماده خشک و NDF توسط باکتری‌های شکمبه گوسفند بیشتر از بز بود، بلعکس قابلیت هضم این مواد مغذی توسط قارچ­های جدا شده از شکمبه بز بیشتر از گوسفند بود. نتیجه‌گیری نهایی: بنابراین، استفاده از نانوسلنیوم باعث بهبود هضم و تخمیر مواد مغذی توسط کل میکروارگانیسم‌ها و باکتری‌های شکمبه گوسفند و بز شد.