تعیین روابط علی معیارهای توسعه پایدار اماکن ورزشی مبتنی بر H3SE با استفاده از تکنیک دیمتل

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان ، ایران.

4 دانشجوی دکتری رشته مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
چکیده

هدف این پژوهش تعیین روابط علی معیارهای توسعه پایدار اماکن ورزشی مبتنی بر H3SE با استفاده از تکنیک دیمتل بود. این پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بود و جامعه آماری آن شامل مدیران اماکن ورزشی شهر اصفهان بودند که از بین آنها 17 نفر به روش هدفمند (گلوله‌برفی) انتخاب شدند. به‌منظور گردآوری داده‌ها از پرسشنامه استفاده شد. شاخص‌های پرسشنامه از معیارهای مدل تعالی پایدار H3SE انتخاب شدند. در این تحقیق برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از الگوریتم اجرای تکنیک دیمتل استفاده شد. نتایج نشان داد در سیستم  H3SE اماکن ورزشی ایمنی از بیشترین تأثیرگذاری و پس از معیار بهداشت و ارگونومی، امنیت، محیط ‌زیست و مسئولیت اجتماعی در جایگاه‌های بعدی قرار دارند. همچنین معیار امنیت تأثیرپذیرترین معیار است. علاوه‌بر این معیارهای ایمنی و بهداشت و ارگونومی بیشترین تعامل را با سایر معیارهای مورد مطالعه و معیارهای محیط زیست و مسئولیت اجتماعی کمترین تعامل را داشتند. در نهایت در سیستم H3SE اماکن ورزشی ایمنی و بهداشت و ارگونومی متغیرهای علی و امنیت، محیط زیست و مسئولیت اجتماعی متغیرهای معلول بودند. با توجه به نتایج تحقیق به‌نظر می‌رسد ایمنی و بهداشت و ارگونومی نقشی حساس و بی‌بدیل در توسعه پایدار اماکن ورزشی داشته باشند، در نتیجه ضروری است به نسبت سایر معیارها بیشتر مورد توجه مدیران اماکن ورزشی قرار گیرند.