استفاده از روش in situ برای مقایسه ضرایب تبدیل پروتیین خام به پروتیین قابل‌متابولیسم در پودر ضایعات کشتارگاهی، دانه سویای تفت داده شده و پودر ماهی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی دانشگاه اراک

2 گروه علوم دامی دانشگاه آزاد واحد ساوه

3 گروه علوم دامی موسسه آموزش عالی علمی کاربردی و مهارتی جهاد کشاورزی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی

4 پژوهشگاه رویان پژوهشکده زیست شناسی و علوم پزشکی تولید مثل جهاددانشگاهی مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل

doi
چکیده

زمینه مطالعاتی: برای بررسی تعیین ضریب تبدیل پروتیین خام به پروتیین قابل‌متابولیسم در ارزشیابی پروتیین از روش‌های متفاوتی استفاده می‌شود. هدف: این تحقیق به‌منظور مقایسه ضریب تبدیل پروتیین خام به پروتیین قابل‌متابولیسم  در پودر ضایعات کشتارگاهی طیور، دانه سویای تفت داده شده و پودرماهی با استفاده از روش کیسه‌های‌ نایلونی و محاسبات مربوط به آن انجام گرفت. روش کار: سه راس گوسفند نر نژاد قزل دارای فیستولای شکمبه­ای در قالب طرح مربع لاتین چرخشی استفاده شد و بخش‌بندی پروتیین نمونه‌های پودر ضایعات کشتارگاهی براساس سیستم کرنل نیز بیان شد. نتایج: بخش پروتیین قابل‌تجزیه (a+b) در پودر ضایعات کشتارگاهی، دانه سویای تفت داده شده و پودرماهی به‌‌ترتیب 6/76، 2/98 و 2/79 درصد بود (05/0 >P). پروتیین قابل‌متابولیسم  محاسبه شده به‌ترتیب 59/25، 97/23 و 53/48 درصد و ضریب تبدیل پروتیین خام به پروتیین قابل‌متابولیسم  به ترتیب 45/0، 63/0 و 70/0 برای پودر ضایعات کشتارگاهی طیور، دانه سویای تفت داده شده و پودرماهی بود. همچنین علی­رغم اینکه پروتیین خام پودر ضایعات کشتارگاهی حدود 18 درصد بیشتر از پروتیین خام دانه سویای تفت داده شده بود، اما میزان ضریب تبدیل آن به پروتیین قابل‌متابولیسم  کمتر از 5/0 بود که نشان از بازدهی کم استفاده از پروتیین در این خوراک دارد. نتیجه‌گیری نهایی: نتایج این آزمایش نشان داد؛ کاهش میزان نیتروژن نامحلول در شوینده اسیدی پودر ضایعات کشتارگاهی با استفاده از روش های فرآوری، ممکن است وضعیت پروتیین قابل‌متابولیسم آن را بهبود بخشد و در نتیجه دسترسی به پروتیین توسط دام و قابلیت متابولیسم آن را افزایش دهد.