فراوانی رخدادهای آتشسوزی در ارتباط با فیزیوگرافی جنگلها و مراتع زاگرس (استان کرمانشاه) با استفاده از دادههای آتش فعال سنجنده MODIS
نویسندگان
1 گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار دانشگاه رازی کرمانشاه
doi
10.22092/ijfrpr.2020.342093.1421چکیده
در این پژوهش با نگرش به اهمیت آتشسوزیها در ناحیه رویشی زاگرس، دادههای زمانی و مکانی آتشسوزی در عرصههای طبیعی استان کرمانشاه مربوط به سالهای 2002 تا 2018 با استفاده از دادههای آتش فعال سنجنده MODIS استخراج شد. سپس فراوانی رخدادهای آتشسوزی با توجه به فیزیوگرافی منطقه مورد مطالعه در طبقات مختلف شیب، جهت جغرافیایی و ارتفاع بررسی شد. براساس نتایج بدست آمده، بیشترین و کمترین فراوانی رخدادهای آتشسوزی در محدوده جنگلها به ترتیب در طبقات شیب 30 - 15 درصد و بیش از 80 درصد مشاهده شد. در مراتع نیز بیشترین و کمترین فراوانی رخدادها در طبقات شیب 15 - 0 درصد و نیز بیش از 80 درصد مشاهده شد. در مورد تاثیر ارتفاع از سطح دریا بر رخدادهای آتشسوزی، در جنگلهای این منطقه بیشترین فراوانی این رخدادها در طبقات ارتفاعی 1500 - 1000 و 2000 - 1500 متر و کمترین فراوانی مربوط به طبقات ارتفاعی 500 - 115 و 2500< متر بود. در مراتع نیز بیشترین فراوانی رخدادهای آتشسوزی مربوط به طبقات ارتفاعی 1500 - 1000 و 2000 - 1500 متر و کمترین فراوانی مربوط به طبقه ارتفاعی 2500< متر بوده است. همچنین مشاهده شد که فراوانی رخدادهای آتشسوزی در جهت-های جغرافیایی شمالی و جنوبی به طور چشمگیری بیشتر از جهتهای شرقی و غربی بود. نتایج این پژوهش بر این تاکید دارد که علاوه بر نوع فیزیوگرافی منطقه، فراوانی رخدادهای آتشسوزی به طور معنیداری وابسته به مساحت هر یک از شکلهای فیزیوگرافی است که این موضوع میتواند در برنامهریزیهای مدیریت آتشسوزی اهمیت بسزایی داشته باشد.