اثر عصاره اتانولی ریشه کاسنی و آنتی‌بیوتیک محرک رشد بر صفات عملکرد رشد، فراسنجه-های خونی، پاسخ ایمنی هومورال و جمعیت باکتری‌های سکوم جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر

3 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه ملایر

4 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه ملایر

doi
چکیده

زمینه مطالعاتی: جایگزینی ترکیبات شیمیایی مصرفی در جیره غذایی دام و طیور با گیاهان دارویی و میزان اثربخشی آن­ها مطالعه­ایی صورت گرفته است. هدف: به منظور مقایسه اثرات عصاره کاسنی با آنتی­بیوتیک محرک رشد بر فراسنجه­های بیوشیمیایی خون و پاسخ ایمنی هومورال و جمعیت باکتریایی سکوم آزمایشی روی جوجه­های گوشتی انجام پذیرفت. روش کار: تعداد 192 قطعه جوجه گوشتی یک­روزه مخلوط نر و ماده از سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی به مدت 42 روز در 4 تیمار، 4 تکرار و 12 قطعه جوجه در هر تکرار بعد از توزین اولیه به صورت تصادفی در پن­ها توزیع شدند. 4 تیمار غذایی در این مطالعه شامل: تیمار اول به عنوان گروه شاهد که از جیره پایه بهره گرفته است و تیمار دوم از جیره پایه به همراه آنتی بیوتیک فلاوومایسین به میزان 045/0 درصد و تیمارهای 3 و 4 به­ترتیب از جیره پایه همراه با 05/0 درصد و 1/0 درصد عصاره ریشه کاسنی بهره گرفته­اند و از روز اول جیره_های غذایی در اختیار جوجه­ها قرار گرفته­اند. نتایج: بررسی­ها نشان داد که بیشترین افزایش وزن و کمترین ضریب تبدیل غذایی به طور معنی­داری در گروه دریافت کننده آنتی بیوتیک محرک رشد بوده و  بیشترین مقدار خوراک مصرفی میزان در گروه شاهد و کمترین میزان آن در گروه 1/0 درصد عصاره ریشه کاسنی بوده که دارای اختلاف معنی‌دار بود (05/0>P). در تیتر ایمنی علیه نیوکاسل و آنفلوانزا اثر تیمارها معنی­دار نبوده و در بررسی فراسنجه­های خونی افزایش معنی­دار پروتئین تام در تیمارهای حاوی عصاره کاسنی نسبت به آنتی­بیوتیک محرک رشد مشاهده شد (05/0>P). جمعیت باکتری­های کلی­فرم، سالمونلا و اشریشیاکولی در جوجه­های مصرف­کننده عصاره کاسنی در مقایسه با سایر تیمارها کاهش معنی­داری داشت  (05/0>P). نتیجه­گیری نهایی: نتایج این بررسی نشان می­دهد که عصاره کاسنی به میزان 1/0 درصد در جیره غذایی در بهبود صفات عملکردی بعد از آنتی­بیوتیک قرار گرفته و در بهبود خصوصیات بیوشیمیایی سرم خون و کاهش جمعیت باکتریایی روده­ایی به­طور معنی­داری بهتر از آنتی­بیوتیک محرک رشد عمل کرده است.